X
تبلیغات

پیچک

هندبال

هندبال

نوع بازی و قوانین هندبال

قوانین ومشخصات بازی هندبال

قوانین ومشخصات بازی هندبال
زمین بازی 

زمین بازی، محوطه ای است به شکل مستطیل که طول آن 40 و عرض آن 20 متر می باشد. این زمین دارای دو محوطه دروازه (قانون 1:4 و قانون 6) و یک محوطه بازی است. دو خط بلند طولی را خطوط کناری و خطوط کوتاه انتهایی را خط دروازه (بین دو پایه دروازه) یا خط بیرونی دروازه (دو طرف دروازه) می نامند. زمین بازی حداقل باید در طول خطوط کناری، یک متر و در پشت خط بیرونی دروازه، دو متر حریم داشته باشد. وضعیت زمین بازی نباید به صورتی تغییر یابد که باعث کسب آوانتاژ یکی از تیمها شود. در وسط هر خط دروازه، یک دروازه قرار می گیرد. دروازه ها باید به خوبی در زمین یا دیوار پشت آن نصب شده باشند. ابعاد داخلی هر دروازه 2 متر ارتفاع و 3 متر طول دارد. هر دروازه دارای دو پایه است که به وسیله یک تیر افقی به یکدیگر متصل می شوند. لبه پشتی پایه ها با لبه بیرونی خط دروازه منطبق است. پایه ها و قطعه افقی بالای آنها باید مقطعی به ابعاد 8 سانتیمتر داشته باشند. بخش دروازه که از داخل زمین، نمایان است باید سطوح آن با دو رنگ متفاوت که ضمناً با زمینه پشت دروازه اختلاف واضح داشته باشد، رنگ آمیزی شود. دروازه ها باید مجهز به تور باشند به نحوی که توپ پرتاب شده به دروازه، به سرعت از آن خارج نشود. کلیه خطوط زمین، جزء قسمتی از منطقه ای است که آن را محدود می کند. خط دروازه ها مابین دو پایه دروازه 8 سانتیمتر و مابقی خطوط 5 سانتیمتر پهنا دارد. خطوط بین دو منطقه مجاور را می توان به وسیله رنگی متفاوت از کفپوش مجاور آن منطقه، جایگزین نمود. در مقابل هر دروازه، یک محوطه دروازه قرار دارد (قانون 6). محوطه دروازه به وسیله خط محوطه دروازه محدود و معین می شود خط 6 متر که به شرح زیر رسم می گردد. یک خط به طول 3 متر و به فاصله 6 متر موازی و قرینه با خط دورازه در داخل زمین کشیده می شود (از لبه عقبی خط دروازه تا لبه جلویی خط محوطه دروازه) و این خط از هر طرف با یک ربع دایره به شعاع 6 متر (به مرکز زاویه عقب داخلی پایه های دروازه به خط بیرونی دروازه متصل می شود). خط پرتاب آزاد (9 متر) یک خط مقطّع است که طول هر قطعه و فاصله بین قطعات، 15 سانتیمتر است. این خط به فاصله 3 متر و موازی با خط منطقه دروازه رسم می شود. خط 7 متر یک متر طول دارد و موازی با خط دورازه رسم می شود. فاصله این خط با لبه پشتی خط دروازه 7 متر است و دقیقاً در مرکز و مقابل دروازه کشیده می شود. خط محدودیت دروازه بان (4 متر) به طول 15 سانتیمتر و موازی با خط دروازه کشیده می شود و فاصله این خط با لبه پشتی خط دروازه 4 متر و دقیقاً در مرکز و مقابل دروازه قرار دارد. خط وسط زمین نقاط مرکزی دو خط کناری را به یکدیگر متصل می نماید. خط منطقه تعویض (بخشی از خط کناری) برای هر تیم به فاصله 5/4 متر از خط وسط تعیین شده است. نقطه انتهایی خط منطقه تعویض به وسیله خط موازی با خط وسط و به طول 15 سانتیمتر به سمت داخل خط کناری و 15 سانتیمتر به سمت خارج خط کناری مشخص می گردد.


وقت بازی

وقت عادی بازی برای تمامی تیمهایی که 16 سال به بالا دارند در دو نیمه و هر نیمه به مدت 30 دقیقه است که در بین آن 10 دقیقه استراحت داده می شود. وقت عادی بازی برای تیمهای جوانان، دو زمان 25 دقیقه ای برای گروه سنی 12 تا 16 سال و دو وقت 20 دقیقه ای برای گروه سنی 8 تا 12 سال می باشد. در هر دوی این موارد، زمان استراحت 10 دقیقه می باشد چنانچه مسابقاتی که برنده آن باید معلوم شود، در پایان وقت عادی، مساوی تمام شود، پس از 5 دقیقه استراحت، بازی در وقت اضافی ادامه خواهد یافت. وقت اضافی شامل دو نیمه 5 دقیقه ای همراه با یک دقیقه استراحت در بین دو نیمه خواهد بود.چنانچه مسابقه پس از وقت اضافی اول مجدداً مساوی شود، پس از 5 دقیقه استراحت، وقت اضافی دوم انجام خواهد شد این وقت اضافی نیز شامل دو نیمه 5 دقیقه ای همراه با یک دقیقه استراحت بین دو نیمه خواهد بود. در صورتی که مسابقه همچنان مساوی باشد، برنده به وسیله مقررات خاص همان مسابقات، تعیین خواهد شد.

علامت پایانی

وقت بازی با سوت داور برای اجرای پرتاب شروع، آغاز می شود. بازی به وسیله علامت پایانی ساعت عمومی یا وقت نگهدار خاتمه می یابد. اگر هیچ نوع علامتی داده نشد، داور برای اعلام پایان وقت، سوت خواهد زد توضیح: در صورتی که ساعت عمومی مجهز به علامت اتوماتیک پایانی در دسترس نباشد، وقت نگهدار از یک ساعت رومیزی با یک کورنومتر استفاده کرده و خاتمه مسابقه را با علامتی که می دهد اعلام خواهد کرد. چنانچه از ساعت اتوماتیک استفاده می شود در صورت امکان باید ترتیبی داده شود تا ساعت از صفر به سمت 30 دقیقه وقت را نشان دهد
خطاها و رفتار خلاف روحیه ورزشی که قبل یا همزمان با اعلام پایان وقت، به وقوع می پیوندد، باید جریمه شود (برای وقت استراحت بین دو نیمه یا پایان مسابقه) حتی اگر به علت همزمانی اعلام پایان وقت و وقوع خطا، نتوان همان موقع خطا را اعلام نمود. داوران فقط پس از آنکه ضرورتاً پرتاب آزاد (به استثنای پرتاب آزاد) یا پرتاب 7 متر اجرا شده و نتیجه بلاواسطه آن به دست آمده باشد مسابقه را پایان خواهند داد. در حالی که پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر در حال اجرا بوده یا قبلاً اجرا شده و توپ در فضا می باشد، اگر علامت پایانی وقت، به صدا درآید (برای وقت استراحت بین دو نیمه یا پایان مسابقه) پرتاب باید تکرار شود. قبل از آنکه داوران، پایان مسابقه را اعلام نمایند باید نتیجه بلاواسطه پرتاب تکرار شده مشخص شود. در هنگام اجرای پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر با شرایط ذکر شده در قانونهای 5ـ4 در صورتی که بازیکنان یا مسؤولین تیم، مرتکب تخلف یا رفتار خارج از روحیه ورزشی گردند با جریمه شخصی روبه رو می شوند. به هر حال تخلف، در خلال اجرای چنین پرتابی نمی تواند منجر به یک پرتاب آزاد در جهت مخالف شود. چنانچه داوران، متوجه شوند که وقت نگهدار، زودتر از موعد، پایان مسابقه را اعلام کرده است (برای استراحت بین و نیمه و پایان مسابقه) آنها باید بازیکنان را برای ادامه بازی در زمان باقیمانده در زمین نگهدارند. تیمی که در لحظه وقوع زود هنگام بازی، توپ را در اختیار داشته است، در شروع مجدد بازی نیز صاحب توپ خواهد بود. اگر توپ، قبلاً از جریان بازی خارج شده باشد بازی با پرتابی متناسب با آن، با موفقیت ادامه خواهد یافت. اگر توپ در جریان بازی باشد، بازی با یک پرتاب آزاد متناسب با قانون الف، ب ادامه خواهد یافت. اگر نیمه اول (یا وقت اضافی) دیرتر از زمان مقرر به پایان برسد، نیمه دوم باید به همان میزان، کاهش یابد. اگر نیمه دوم (یا وقت اضافی) دیرتر از زمان مقرر به پایان برسد، داوران نمی توانند در این وضعیت، تغییری ایجاد نمایند.


 قوانین هند بال

کلیه خطوط زمین جزء قسمتی از منطقه ایست که آن را محدود می کند .خط دروازه ها ما بین دو پایه دروازه ۸ سانتیمتر و ما بقی خطوط ۵ سانتیمتر پهنا دارد . ● زمین بازی : ۱) محوطه ای است به شکل مستطیل که طول آن ۴۰متر و عرض آن ۲۰ متر می باشد . این زمین دارای دو محوطه دروازه (قانون ۱:۴ و قانون ۶ )و یک محوطه بازی است .دو خط بلند طولی را خطوط کناری و خطوط کوتاه انتهایی را خط دروازه (بین دو پایه دروازه )یا خط بیرونی دروازه (دو طرف دروازه )می نامند .زمین بازی حداقل باید در طول خطوط کناری یک متر و در پشت خط بیرونی دروازه ۲ متر حریم داشته باشد . وضعیت زمین بازی نباید به صورتی تغییر یابد که باعث کسب آوانتاژیکی از تیم ها شود . ۲) در وسط هر خط دروازه یک دروازه قرار میگیرد دروازه ها باید به خوبی در زمین یا دیوار پشت ان نصب شده باشند .ابعاد داخلی هر دروازه ۲ متر ارتفاع و ۳ متر طول دارد .هر دروازه دارای ۲ پایه است که به وسیله یک تیر افقی به یکدیگر متصل می شوند.لبه پشتی پایه ها با لبه بیرونی خط دروازه منطبق است پایه ها و قطعه افقی بالای آنها باید مقطعی به ابعاد ۸ سانتیمتر داشته باشد . سه بخش دروازه که از داخل زمین نمایان است باید سطوح آن با دو رنگ متفاوت که ضمنا ً با زمینه پشت دروازه اختلاف واضح داشته باشد رنگ آمیزی شود . دروازه ها باید مجحز به تور باشد به نحوی که توپ پرتاب شده به دروازه به سرعت از آن خارج نشود . ۳) کلیه خطوط زمین جزء قسمتی از منطقه ایست که آن را محدود می کند .خط دروازه ها ما بین دو پایه دروازه ۸ سانتیمتر و ما بقی خطوط ۵ سانتیمتر پهنا دارد . خطوط بین دو منطقه مجاور را می توان به وسیله ی رنگی متفاوت از کفپوش مجاور آن منطقه جایگزین نمود . ۴) در مقابل هر دروازه یک محوطه دروازه قرار دارد محوطه دروازه به وسیله خط دروازه محدود و معین می شود (خط شش متر )که به شرح ذیل رسم میگردد : یک خط به طول سه متر و به فاصله شش متر موازی و قرینه با خط دروازه در داخل زمین کشیده می شود.(از لبه عقبی خط دروازه تا لبه جلو ئی خط محوطه در وازه )و این خط از هرطرف با یک ربع دایره به شعاع شش متر (به مرکز زاویه عقب داخلی پایه های دروازه ) به خط بیرونی دروازه متصل می شود. ۵) خط پرتاب آزاد ( نه متر ) یک خط منقطع است که طول هر نقطه و فاصله بین قطعات ۱۵ سانتیمتر است .این خط به فاصله سه متر و موازی با خط منطقه دروازه رسم می شود . ۶) خط ۷ متر یک متر طول دارد و موازی با خط دروازه کشیده می شود . فاصله این خط با لبه پشتی خط دروازه ۷ متر است و دقیقا در مرکز و مقابل دروازه کشیده می شود. ۷) خط محدودیت دروازه بان (۴متر )به طول ۱۵ سانتیمتر و موازی با خط دروازه کشیده میشود . فاصله این خط با لبه ی پشتی خط دروازه ۴ متر و دقیقا در مرکز و مقابل دروازه قرار دارد . ۸) خط وسط زمین نقاط مرکزی دو خط کناری را به یکدیگر متصل می نماید . ۹) خط منطقه تعویض(بخشی از خط کناری )برای هر تیم به فاصله ۵/۴ متر از خط وسط تعیین شده است .نقطه انتهایی خط منطقه تعویض به وسله خطی موازی با خط وسط و به طول ۱۵ سانتیمتر به سمت داخل خط کناری و ۱۵ سانتیمتر به سمت خارج خط کناری مشخص می گردد. ● بازیکنان : هر تیم شامل ۱۲ بازیکن می بیاشد که از این ۱۲ نفر هفت نفر داخل زمین هستند پنج نفر ذخیره می باشند .از هفت نفر بازیکنان اصلی یک نفر به عنوان دروازه بان معرفی می شود . هر تیم بایستی حداقل ۵ بازیکن داخل زمین داشته باشد تا بازی شروع شود . برای مینی هندبال در آموزش و پرورش تیم شامل ۱۰ نفر بازیکن می باشد که از این ۱۰ نفر شش نفر داخل زمین بعنوان بازیکن اصلی قرار می گیرند چهار نفر ذخیره محسوب می شوند. ● وقت بازی علامت پایانی و تایم اوت : ۱) وقت عادی بازی برای تمامی تیمهائی که ۱۶ سال به بالا دارند در دو نیمه و هر نیمه به مدت ۳۰ دقیقه است که در بین آن ۱۰ دقیقه استراحت داده میشود . وقت عادی بازی برای تیم های جوان دو زمان ۲۵ دقیقه ای برای گروه سنی ۱۲ تا ۱۶ سال و دو وقت ۲۰ دقیقه ای برای گروه سنی ۸ تا ۱۲ سال می باشد . در هر دو موارد زمان استراحت ۱۰ د قیقه می باشد . ۲) چنانچه مسابقاتی که برنده آن باید معلوم شود در پایان وقت عادی مساوی تمام شود پس از پنج دقیقه استراحت بازی در وقت اضافی ادامه خواهد یافت وقت اضافی شامل دو ۵ دقیقه ای همراه با یک دقیقه استراحت در بین دو نیمه خواهد بود .در صورتی که مسابقه همچنان مساوی باشد برنده به وسیله مقررات خاص همان مسابقات تعیین خواهد شد . ● توپ : ۱) توپ به شکل کروی و جنس آن از چرم و مواد مصنوعی است سطح توپ نباید براق و لغزنده باشد . ۲) اندازه توپ شامل محیط و وزن در رده های مختلف تیمی به صورت متفاوت به شرح ذیل می باشد . ▪ محیط ۶۰ -۵۸ سانتیمتر و وزن ۴۷۵ – ۴۲۵ گرم (اندازه سه فدراسیون جهانی هندبال )برای مردان و جوانان (بالای ۱۶ سال ) ▪ محیط ۵۶ – ۵۴ سانتی متر و وزن ۳۷۵ – ۳۲۵ گرم ( اندازه دو فدراسیون جهانی هندبال ) برای زنان و دختران جوان (بالای ۱۴ سال )و پسران جوان ۱۲ – ۱۶ سال ▪ محیط ۵۲ -۵۰ سانتی متر و وزن ۳۳۰ – ۲۹۰ گرم ( اندازه یک فدراسیون جهانی هندبال )برای دختران جوان (۱۴ – ۸ سال )و پسران جوان (۱۲ – ۸ ) ● تایم اوت: در ارتباط با تایم اوت داوران بوسیله علامت دست به وقت نگه دلر اعلام خواهند کرد چه زمانی بازی متوقف و چه زمانی بازی مجددا شروع می شود . توقف وقت بازی به وسیله سه سوت کوتاه و علامت دست به وقت نگه دار اطلاع داده خواهد شد . پس از تایم اوت همواره باید شروع مجدد بازی بوسیله سوت اعلام شود .
هر تیم مجاز به استفاده از یک دقیقه تایم اوت تیمی در هر نیمه از وقت معمول بازی می باشد

هندبال چیست؟

 

هندبال چیست؟

 

هندبال ورزشی گروهی است که دو تیم شرکت کننده در آن، هر کدام داراي هفت بازیکن هستند، از این هفت

بازیکن یک نفر به عنوان دروازهبان جلوي دروازه میایستد. در ورزش هندبال بازیکنان براي کسب امتیاز باید توپ
را درون دروازه حریف جاي دهند. در این ورزش از دست براي پاس دادن و شوت کردن استفاده میشود. در
هندبال تیمی برنده است که تعداد گل بیشتري بزند. این بازي در سال 1920 ابداع گردید. مدت استاندارد بازي
هندبال دو نیمه 30 دقیقهاي است.
هندبال داخل سالن، هندبال روي چمن، هندبال ساحلی (شنبال)، هندبال چکی، هندبال آمریکایی و هندبال گالیک،
اقسام مختلف هندبال هستند. به هندبالی که به صورت امروزي و در داخل سالن انجام میشود، هندبال تیمی، هندبال
المپیکی و هندبال اروپایی نیز میگویند. هندبال روي چمن و هندبال چکی از انواع خارج سالنی هستند که در
گذشته بیشتر مرسوم بودهاند. نوع دیگر هندبال که در ساحلها برگزار میگردد، هندبال ساحلی یا شنبال (به
است. شکل و روش هندبال آمریکایی و هندبال گالیک کاملا" با هندبال مرسوم و آنچه که : sandball) انگلیسی
در المپیک برگزار میگردد، متفاوت است. ورزش هندبال یک ورزش سریع است که داراي برخوردهاي بدنی فراوان
است.

قوانین کل

به شرح ذیل اتخاذ تصمیم می شود:

الف) گل، در صورتی که توپ وارد دروازه شود.

ب) پرتاب آزاد، چنانچه توپ در محوطه دروازه متوقف شود یا اینکه دروازه بان توپ را لمس

کند و توپ وارد

دروازه نشود ( 1 13 ب).

.( ج) پرتاب اوت، اگر توپ از خط بیرونی دروازه خارج شود ( 1 11

د) بازي ادامه پیدا می کند اگر توپ بدون آنکه به وسیله دروازه بان لمس شود از محوطه دروازه به زمین بازي
برگردد.
با برگشتن توپ از محوطه دروازه به زمین بازي جریان عادي بازي ادامه می یابد.

وقتبازي، علامتپایانیو تایم اوت در هندبال

وقت بازي ●

وقت عادي بازي براي تمامی تیمهایی که 16 سال به بالا دارند در دو نیمه و هر نیمه به مدت 30 دقیقه است که در

بین آن 10 دقیقه استراحت داده می شود. وقت عادي بازي براي تیمهاي جوانان، دو زمان 25 دقیقه اي براي گروه


سنی 12 تا 16 سال و دو وقت 20 دقیقه اي براي گروه سنی 8 تا 12 سال می باشد. در هر دوي این موارد، زمان

استراحت 10 دقیقه می باشد.

چنانچه مسابقاتی که برنده آن باید معلوم شود، در پایان وقت عادي، مساوي تمام شود، پس از 5 دقیقه استراحت،

بازي در وقت اضافی ادامه خواهد یافت. وقت اضافی شامل دو نیمه 5 دقیقه اي همراه با یک دقیقه استراحت در بین

دو نیمه خواهد بود. چنانچه مسابقه پس از وقت اضافی اول مجدداً مساوي شود، پس از 5 دقیقه استراحت، وقت

اضافی دوم انجام خواهد شد. این وقت اضافی نیز شامل دو نیمه 5 دقیقه اي همراه با یک دقیقه استراحت بین دو

نیمه خواهد بود. در صورتی که مسابقه همچنان مساوي باشد، برنده به وسیله مقررات خاص همان مسابقات، تعیین

خواهد شد.

علامت پایانی ●
وقت بازي با سوت داور براي اجراي پرتاب شروع، آغاز می شود. بازي به وسیله علامت پایانی ساعت عمومی یا

.( وقت نگهدار خاتمه می یابد. اگر هیچ نوع علامتی داده نشد، داور براي اعلام پایان وقت، سوت خواهد زد (

17:10

توضیح: در صورتی که ساعت عمومی مجهز به علامت اتوماتیک پایانی در دسترس نباشد، وقت نگهدار از یک

ساعت رومیزي با یک کورنومتر استفاده کرده و خاتمه مسابقه را با علامتی که می دهد اعلام خواهد کرد. چنانچه از

ساعت اتوماتیک استفاده می شود در صورت امکان باید ترتیبی داده شود تا ساعت از صفر به سمت 30 دقیقه وقت

را نشان دهد.

خطاها و رفتار خلاف روحیه ورزشی که قبل یا همزمان با اعلام پایان وقت، به وقوع می پیوندد، باید جریمه شود

(براي وقت استراحت بین دو نیمه یا پایان مسابقه) حتی اگر به علت همزمانی اعلام پایان وقت و وقوع خطا، نتوان

همان موقع خطا را اعلام نمود. داوران فقط پس از آنکه ضرورتاً پرتاب آزاد (به استثناي پرتاب آزاد) یا پرتاب 7

متر اجرا شده و نتیجه بلاواسطه آن به دست آمده باشد مسابقه را پایان خواهند داد.

در حالی که پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر در حال اجرا بوده یا قبلاً اجرا شده و توپ در فضا می باشد، اگر علامت

پایانی وقت، به صدا درآید (براي وقت استراحت بین دو نیمه یا پایان مسابقه) پرتاب باید تکرار شود. قبل از آنکه

داوران، پایان مسابقه را اعلام نمایند باید نتیجه بلاواسطه پرتاب تکرار شده مشخصشود.

در هنگام اجراي پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر با شرایط ذکر شده در قانونهاي 5 2:4 در صورتی که بازیکنان یا

مسؤولین تیم، مرتکب تخلف یا رفتار خارج از روحیه ورزشی گردند با جریمه شخصی روبه رو می شوند. به هر


حال تخلف، در خلال اجراي چنین پرتابی نمی تواند منجر به یک پرتاب آزاد در جهت مخالف شود.

چنانچه داوران، متوجه شوند که وقت نگهدار، زودتر از موعد، پایان مسابقه را اعلام کرده است (براي استراحت بین


و نیمه و پایان مسابقه) آنها باید بازیکنان را براي ادامه بازي در زمان باقیمانده در زمین نگهدارند. تیمی که در لحظه

وقوع زود هنگام بازي، توپ را در اختیار داشته است، در شروع مجدد بازي نیز صاحب توپ خواهد بود. اگر توپ،

قبلاً از جریان بازي خارج شده باشد بازي با پرتابی متناسب با آن، با موفقیت ادامه خواهد یافت. اگر توپ در
جریان بازي باشد، بازي با یک پرتاب آزاد متناسب با قانون 13:4 الف، ب ادامه خواهد یافت. اگر نیمه اول (یا

وقت اضافی) دیرتر از زمان مقرر به پایان برسد، نیمه دوم باید به همان میزان، کاهش یابد. اگر نیمه دوم (یا وقت

اضافی) دیرتر از زمان مقرر به پایان برسد، داوران نمی توانند در این وضعیت، تغییري ایجاد نمایند.
تایم اوت ●
داوران تصمیم می گیرند که وقت بازي چه موقع و براي چه مدت متوقف شود (تایم اوت).

در موارد زیر اعلام تایم اوت الزامی است:

الف) هنگام اعلام دو دقیقه تعلیق، دیسکالیفه یا اکسکلود؛

ب) هنگام اعلام پرتاب 7 متر؛

ج) هنگام اعلام تایم اوت تیمی؛


د) هنگام خطاي تعویضبا ورود بازیکن اضافی به زمین؛
ه) هنگامی که از سوي وقت نگهدار یا سرپرست فنی سوت زده شود؛
؛ و) هنگام ضرورت مشورت بین داوران، طبق قانون 17:8
در وضعیتهاي مسلم دیگر و متناسب با موقعیت، می توان به صورت عادي نیز تایم اوت اعلام نمود (توضیحات
پیرامون قوانین شماره 2). تخلفات در حال تایم اوت، نتیجه اي مشابه تخلفات در خلال وقت بازي را خواهد داشت
.( (پاراگراف اول 16:3
در ارتباط با تایم اوت، داوران به وسیله علامتی به وقت نگهدار اعلام خواهند کرد چه زمانی وقت بازي متوقف و
چه زمانی مجدداً شروع شود. توقف وقت بازي به وسیله 3 سوت کوتاه و علامت (شماره 16 ) به وقت نگهدار اطلاع
داده خواهد شد. پس از تایم اوت همواره باید شروع مجدد بازي به وسیله سوت اعلام شود.

هر تیم، مجاز به استفاده از یک دقیقه تایم اوت تیمی در هر نیمه از وقت معمول بازي می باشد.


(براي وقت استراحت بین دو نیمه یا پایان مسابقه) حتی اگر به علت همزمانی اعلام پایان وقت و وقوع خطا، نتوان
همان موقع خطا را اعلام نمود. داوران فقط پس از آنکه ضرورتاً پرتاب آزاد (به استثناي پرتاب آزاد) یا پرتاب 7
متر اجرا شده و نتیجه بلاواسطه آن به دست آمده باشد مسابقه را پایان خواهند داد.
در حالی که پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر در حال اجرا بوده یا قبلاً اجرا شده و توپ در فضا می باشد، اگر علامت
پایانی وقت، به صدا درآید (براي وقت استراحت بین دو نیمه یا پایان مسابقه) پرتاب باید تکرار شود. قبل از آنکه
داوران، پایان مسابقه را اعلام نمایند باید نتیجه بلاواسطه پرتاب تکرار شده مشخصشود.

در هنگام اجراي پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر با شرایط ذکر شده در قانونهاي 5 2:4 در صورتی که بازیکنان یا
مسؤولین تیم، مرتکب تخلف یا رفتار خارج از روحیه ورزشی گردند با جریمه شخصی روبه رو می شوند. به هر
حال تخلف، در خلال اجراي چنین پرتابی نمی تواند منجر به یک پرتاب آزاد در جهت مخالف شود.
چنانچه داوران، متوجه شوند که وقت نگهدار، زودتر از موعد، پایان مسابقه را اعلام کرده است (براي استراحت بین
و نیمه و پایان مسابقه) آنها باید بازیکنان را براي ادامه بازي در زمان باقیمانده در زمین نگهدارند. تیمی که در لحظه
وقوع زود هنگام بازي، توپ را در اختیار داشته است، در شروع مجدد بازي نیز صاحب توپ خواهد بود. اگر توپ،
قبلاً از جریان بازي خارج شده باشد بازي با پرتابی متناسب با آن، با موفقیت ادامه خواهد یافت. اگر توپ در
جریان بازي باشد، بازي با یک پرتاب آزاد متناسب با قانون 13:4 الف، ب ادامه خواهد یافت. اگر نیمه اول (یا
وقت اضافی) دیرتر از زمان مقرر به پایان برسد، نیمه دوم باید به همان میزان، کاهش یابد. اگر نیمه دوم (یا وقت
اضافی) دیرتر از زمان مقرر به پایان برسد، داوران نمی توانند در این وضعیت، تغییري ایجاد نمایند.
تایم اوت ●
داوران تصمیم می گیرند که وقت بازي چه موقع و براي چه مدت متوقف شود (تایم اوت).
در موارد زیر اعلام تایم اوت الزامی است:
الف) هنگام اعلام دو دقیقه تعلیق، دیسکالیفه یا اکسکلود؛

ب) هنگام اعلام پرتاب 7 متر؛
ج) هنگام اعلام تایم اوت تیمی؛
د) هنگام خطاي تعویضبا ورود بازیکن اضافی به زمین؛
ه) هنگامی که از سوي وقت نگهدار یا سرپرست فنی سوت زده شود؛
؛ و) هنگام ضرورت مشورت بین داوران، طبق قانون 17:8
در وضعیتهاي مسلم دیگر و متناسب با موقعیت، می توان به صورت عادي نیز تایم اوت اعلام نمود (توضیحات
پیرامون قوانین شماره 2). تخلفات در حال تایم اوت، نتیجه اي مشابه تخلفات در خلال وقت بازي را خواهد داشت
.( (پاراگراف اول 16:3
در ارتباط با تایم اوت، داوران به وسیله علامتی به وقت نگهدار اعلام خواهند کرد چه زمانی وقت بازي متوقف و
چه زمانی مجدداً شروع شود. توقف وقت بازي به وسیله 3 سوت کوتاه و علامت (شماره 16 ) به وقت نگهدار اطلاع
داده خواهد شد. پس از تایم اوت همواره باید شروع مجدد بازي به وسیله سوت اعلام شود.
هر تیم، مجاز به استفاده از یک دقیقه تایم اوت تیمی در هر نیمه از وقت معمول بازي می باشد.

بازیکنان، ذخیره ها، تجهیزات و وسایل در بازي هندبال
بازیکنان ●
یک تیم، شامل 12 بازیکن می باشد. بیش از 7 بازیکن نمی توانند همزمان در داخل زمین باشند، مابقی بازیکنان،
ذخیره می باشند. در خلال بازي، همواره تیم باید یک بازیکن داخل زمین خود را به عنوان دروازه بان معین کرده
باشد. بازیکنی که به عنوان دروازه بان تعیین شده است می تواند در هر لحظه از بازي به عنوان بازیکن زمین فعالیت
نماید؛ همچنین بازیکنان زمین نیز می توانند در هر لحظه از بازي به عنوان دروازه بان فعالیت نمایند (قانون

هر لحظه از بازي و همچنین وقت اضافی به 12 نفر برسد. (در مسابقات فدراسیون جهانی هندبال و قاره اي متناسب
با مقررات خاصآن مسابقات عمل می شود)
چنانچه در طول مسابقه تعداد بازیکنان یک تیم در زمین از 5 نفر کمتر شود، بازي می تواند ادامه پیدا کند. این بر
.( عهده داوران است که اعلام نمایند تحت چه شرایطی و چه زمانی بازي به صورت قطعی خاتمه یابد ( 13  17
در جریان بازي، یک تیم اجازه دارد حداکثر از چهار نفر مسؤول استفاده نماید. این مسؤولین نمی توانند در جریان
یک دور مسابقه، تعویض شوند و یکی از این نفرات باید به عنوان (سرپرست مسؤول تیم) تعیین شود. فقط این
مسؤول مجاز خواهد بود با وقت نگهدار، منشی و در صورت امکان داوران صحبت نماید (توضیحات پیرامون قوانین
.( شماره 3

در جریان بازي، مسؤولین تیم به صورت معمول اجازه ورود به زمین را ندارند؛ تخلف از این قانون به عنوان رفتار
خارج از روحیه ورزشی جریمه می گردد. (قوانین 16:1 ،8:4 د، 16:3 د، 16:6 ب شود). مجدداً بازي به وسیله
.( پرتاب آزاد براي تیم مقابل خواهد بود ( 13:1 الف  ب همچنین توضیحات پیرامون قوانین شماره 9
بازیکن یا مسؤول تیم در صورتی واجد شرایط بازي است که در آغاز مسابقه حاضر بوده و نام او نیز در برگ
مسابقه ثبت شده باشد. بازیکنان و مسؤولین تیم که پس از آغاز بازي حضور می یابند، باید براي شرکت در بازي از
وقت نگهدار/ منشی اجازه گرفته و نام آنها در برگ مسابقه ثبت شود. اصولاً بازیکن واجد شرایط بازي، در هر
لحظه می تواند از طریق منطقه تعویض تیم خودي وارد زمین شود (قانونهاي 4:6 ، 4:4 ). بازیکنی که واجد شرایط
بازي نیست در صورت ورود به زمین بازي باید دیکالیجه شود ( 16:6 ). در این شرایط، بازي به وسیله پرتاب آزاد
( براي تیم مقابل ادامه خواهد یافت ( 13:1 الف، ب همچنین توضیحات پیرامون قوانین شماره 9
بازیکنان ذخیره ●
بازیکنان ذخیره می توانند به صورت مکرر و در هر زمان بدون اطلاع وقت نگهدار/ منشی به زمین بازي وارد
شوند، به شرط آنکه بازیکنی که با وي تعویضمی شود قبلاً از زمین خارج شده باشد.
بازیکنان همواره باید از منطقه تعویض خودي زمین را ترك یا به آن وارد شوند ( 4:5 )؛ در خصوص تعویض دروازه
.( بان هم این شرایط باید رعایت شود ( 7 10 ،4  4


صورت همزمان مرتکب خطاي تعویض شوند فقط اولین بازیکنی که مرتکب خطا شده است جریمه می شود. بازي
( به وسیله پرتاب آزاد براي تیم مقابل ادامه پیدا می کند ( 13:1 الف، ب. همچنین توضیحات پیرامون قوانین شماره 9
چنانچه بازیکنی بدون اینکه تعویضی صورت گیرد به صورت اضافی وارد زمین بازي شود یا اینکه یکی از افراد
ذخیره از منطقه تعویض به صورت غیرقانونی در بازي شرکت نماید آن بازیکن باید دو دقیقه تعلیق شود. در این
حالت، یک بازیکن دیگر باید زمین را ترك نماید تا در مدت دو دقیقه تیم با نیروي کمتري بازي کند (مسلماً این به
غیر از بازیکن اضافی وارد شده است که باید زمین را ترك نماید). چنانچه بازیکنی قبل از پایان دو دقیقه تعلیق
خود به زمین وارد شود، باید دو دقیقه دیگر تعلیق شود. این تعلیق، بلافاصله انجام می شود و یک بازیکن دیگر به
مدت باقی مانده از دو دقیقه اول باید زمین بازي را ترك نماید. در هر دو حالت فوق، بازي به وسیله پرتاب آزاد
.( براي تیم مقابل ادامه پیدا می کند ( 1 13 الف، ب. همچنین توضیحات پیرامون قوانین شماره 9
تجهیزات و وسایل ●
همه بازیکنان یک تیم در زمین، باید لباس مشابه و یکنواخت داشته باشند. ترکیب رنگها و طرح لباس دو تیم باید
به صورتی باشد که آنها را کاملاً از یکدیگر متمایز نماید. بازیکنی که به عنوان دروازه بان مورد استفاده قرار می
گیرد، باید براي لباس خود از رنگهایی استفاده کند که او را از بازیکنان هر دو تیم و همچنین دروازه بان تیم مقابل
.( متمایز نماید ( 3 17

شماره بازیکنان در پشت پیراهن باید حداقل 20 سانتیمتر و در جلو، حداقل 10 سانتیمتر ارتفاع داشته باشد.
بازیکنان می توانند از شماره هاي 1 تا 20 استفاده نمایند. زنگ شماره ها باید از رنگ و طرح پیراهن، کاملاً متمایز
باشد. کاپیتان هر تیم باید در قسمت بالاي بازو داراي بازوبند باشد. این بازوبند باید تقریباً 4 سانتیمتر پهنا داشته
باشد و به رنگی متفاوت از لباس بازیکن باشد.
بازیکنان باید از کفش ورزشی استفاده نمایند. پوشیدن و همراه داشتن هر شیئی که براي بازیکنان خطرناك باشد
مانند محافظ سر یا صورت، دستبند، ساعت، حلقه، انگشتري، گردن بند یا زنجیر گردن، گوشواره، عینک بدون بند
نگهدارنده و یا با قاب سخت و یا هر وسیله خطرناك دیگر ممنوع می باشد ( 17:3 )؛ استفاده از هر بند به شرطی که
از مواد نرم قابل ارتجاع ساخته شده باشد، مجاز است. بازیکنانی که این شرایط را رعایت نکنند تا زمانی که ایراد را
رفع نکرده اند مجاز به شرکت در بازي نیستند.
بازیکنانی که خونریزي دارند و یا بدن یا لباس آنها خونی باشد سریعاً و داوطلبانه باید زمین را ترك نمایند (از
طریق یک تعویضمعمولی)؛ چنین بازیکنانی تا زمانی که خونریزي آنها قطع نشود، زخم آنها پانسمان نشود و بدن و
لباس آنها تمیز نشود، نباید به زمین بازي بازگردند. بازیکنی که به توصیه هاي داوران در ارتباط با موارد یاد شده
توجه ننماید، عمل وي به عنوان رفتار خارج از روحیه ورزشی تلقی می گردد.
در هنگام آسیب دیدگی و در خلال تایم اوت، داوران می توانند به دو نفر که واجد شرایط بازي باشند ( 4:3 ) براي
( امداد و کمک به بازیکن مصدوم تیم خود اجازه ورود به زمین دهند (با استفاده از علامت دست شماره 16 و 17
(قانونهاي 16:1 ،4:20 د، 16:3 د، 16:6 ب)

پرتاب 7 متر در هندبال
اعلام 7 متر ●
یک پرتاب 7 متر اعلام می شود براي:
الف: از بین بردن یک فرصت مسلم گل در هر قسمت زمین توسط بازیکن یا مسؤول تیم مقابل؛
ب: سوت نابهنگام در موقعیت یک شانس مسلم گل؛
ج: یک شانس مسلم گل به وسیله دخالت فردي که اجازه شرکت در بازي را ندارد از بین برود (به استثناي زمانی
که قانون 9 قابل اجرا می باشد). براي تعریف شانس مسلم گل نگاه کنید به توضیحات پیرامون قوانین بازي شماره
.8
اگر علیرغم تخلف قید شده در قانون 14:1 الف، بازیکن مهاجم کنترل توپ و بدن خود را حفظ کرد نباید پرتاب 7
متر اعلام شود حتی اگر پس از آن بازیکن مذکور فرصت مسلم را از دست بدهد. هنگامی که امکان اعلام یک 7
متر وجود دارد داوران همواره باید از دخالت، خودداري نمایند تا زمانی که اگر اعلام 7 متر به درستی، قانونی و
لازم باشد بتوانند یک رأي صحیح اتخاذ نمایند. اگر بازیکن مهاجم علیرغم مداخله غیرقانونی مدافع از یک امتیاز
گل سود برد، بدیهی است که دلیلی براي واگذاري یک پرتاب 7 متر وجود ندارد، برعکس اگر معلوم شد که آن
بازیکن در اثر تخلف، واقعاً کنترل توپ یا بدن خود را از دست داده و بدین علت آن شانس مسلم از بین رفته است
آنگاه پرتاب 7 متر باید داده شود.

هنگامی که یک پرتاب 7 متر اعلام می شود داوران باید تایم اوت اعلام نمایند.
اجراي 7 متر ●
پرتاب 7 متر به صورت شوت به طرف دروازه و ظرف 3 ثانیه پس از سوت داور زمین باید اجرا شود ( 13:1 الف).
بازیکنی که پرتاب 7 متر را اجرا می کند تا قبل از رها شدن توپ از دستش نباید خط 7 متر را لمس یا قطع نماید

پس از اجراي پرتاب 7 متر تا قبل از تماس توپ با حریف یا دروازه، پرتاب کننده یا هم تیمی هاي او نمی توانند
مجدداً با توپ بازي کنند ( 1 13 الف)
هنگامی که یک پرتاب 7 متر در حال اجرا می باشد، تا قبل از رها شدن توپ از دست پرتاب کننده بازیکنان هم
تیمی پرتاب کننده باید بیرون خط پرتاب آزاد باشند. در صورت تخلف از این امر، یک پرتاب آزاد علیه تیمی که در
حال اجراي پرتاب 7 متر است اعلام می شود ( 13:1 الف).
هنگامی که یک پرتاب 7 متر در حال اجرا می باشد و تا قبل از رها شدن توپ از دست پرتاب کننده، بازیکن تیم
مقابل باید بیرون خط پرتاب آزاد بوده و حداقل 3 متر با خط 7 متر فاصله داشته باشد. در صورت تخلف از این
امر، چنانچه توپ منجر به گل نشود، پرتاب تکرار خواهد شد.

در صورتی که قبل از رها شدن توپ از دست پرتاب کننده، دروازه بان خط محدودیت خود (به عبارت دیگر خط 4
متر) را قطع نماید چنانچه توپ گل نشود، پرتاب 7 متر تکرار خواهد شد.
هنگامی که پرتاب کننده همراه با توپ در وضعیت صحیح جهت اجراي پرتاب 7 متر مستقر می باشد، دروازه بان
مجاز به تعویض، نمی باشد. هرگونه تلاش جهت انجام تعویض در این موقعیت به عنوان عمل خارج از روحیه
.( ورزشی جریمه خواهد شد ( 8:4 ،16:1 ،16:3
دستورالعملهاي عمومی براي اجراي پرتابها ●
پرتاب اوت، پرتاب دروازه بان، پرتاب آزاد، پرتاب 7 متر و پرتاب شروع) )▪
قبل از اجراي پرتاب، توپ باید در دست پرتاب کننده باشد. کلیه بازیکنان، باید در وضعیت مقرر براي پرتاب مورد
نظر قرار گیرند. بازیکنان، باید تا زمانی که توپ از دست پرتاب کننده رها شود، در وضعیت صحیح باقی بمانند، به
استثناي موارد ذکر شده در پاراگراف دوم قانون 10:3 وضعیت نادرست اولیه باید اصلاح شود (با وجود این نگاه
( کنید به پاراگراف دوم قانون 13:8 و 15:7
به استثناي موارد پرتاب دروازه بان در هنگام اجراي یک پرتاب، پرتاب کننده باید قسمتی از یک پاي خود را در
تماس دایم با زمین داشته باشد ( 1 13 الف) پاي دیگر را می توان به صورت مکرر بلند کرد و به زمین گذاشت.


؛( الف) همواره براي پرتاب شروع ( 10:3 ) یا پرتاب 7 متر ( 14:4
ب) در موارد پرتاب اوت، پرتاب دروازه بان یا پرتاب آزاد ذیل:
براي شروع مجدد پس از تایم اوت؛ ▪
؛( براي شروع به وسیله پرتاب آزاد تحت قانون ( 13:4 ▪
هنگامی که در اجراي پرتاب، تأخیر شود؛ ▪
پس از اصلاح وضعیت بازیکن؛ ▪
پس از تذکر شفاهی یا اخطار؛ ▪
پس از علامت سوت، پرتاب کننده باید ظرف 3 ثانیه پرتاب را انجام دهد ( 1 13 الف). ▪
پرتاب، هنگامی انجام شده تلقی می گردد که توپ از دست پرتاب کننده رها شود. با وجود این نگاه کنید به قانون

تا قبل از تماس توپ با بازیکن دیگري یا دروازه، پرتاب کننده نباید مجدداً توپ را لمس نماید ( 1 13 الف).
همه پرتابها می توانند منجر به یک گل شوند (به استثناي پرتاب دروازه بان هنگامی که توپ به داخل دروازه خودي
( می رود) ( 12:2

وضعیت ناصحیح بازیکنان دفاعی در هنگام اجراي پرتاب شروع، پرتاب اوت یا پرتاب آزاد اگر که آوانتاژ را از
بازیکنان مهاجمی که می خواهند سریعاً پرتاب را انجام دهند سلب نکنند نباید توسط داوران اصلاح شود. در
صورت سلب آوانتاژ، این وضعیت باید اصلاح شود ( 15:3 ب).
چنانچه علیرغم وضعیت ناصحیح بازیکنان دفاعی حق خواهند داشت به صورت کامل در بازي مداخله نمایند
بازیکنی که با نزدیک شدن و یا انجام سایر خطاها، پرتاب بازیکنان تیم مقابل را به تعویق اندازد یا در آن دخالت
کند باید اخطار بگیرد و در صورت تکرار او باید تعلیق شود ( 16:1 ج، 16:3 و).
جرائم در هندبال
می توان یک اخطار داد براي: ●
الف: در خطاها و تخلفات مشابه علیه حریف ( 8:2 ،5:5 ) به شرطی که در رده خطاهاي پیش رونده تحت قانون

( ب: هر نوع خطایی که باید به صورت پیش رونده جریمه شود ( 8:3
ج: تخلف هنگامی که بازیکنان مقابل در حال اجراي یک پرتاب رسمی هستند.
.( د: رفتار خارج از روحیه ورزشی به وسیله بازیکن یا مسؤول تیم ( 8:4

توضیح: به یک بازیکن بیش از یک اخطار و به یک تیم بیش از 3 اخطار نمی توان داد. بازیکنی که دو دقیقه ▪
تعلیق شده است نمی تواند اخطار بگیرد، مجموعاً بیشاز یک اخطار نمی توان به مسؤولین یک تیم داد.
داور باید به وسیله بالا آوردن کارت زرد، اخطار را به بازیکن متخلف یا مسؤول و وقت نگهدار/ منشی اعلام نماید
باید داراي ابعاد 9712 سانتیمتر باشد. « کارت زرد » .( (علامت دست شماره 13
تعلیق ●
یک تعلیق ( 2 دقیقه) باید داده شود:
؛( الف) براي خطاي تعویضیا ورود غیرقانونی به زمین ( 6 4:5
؛( ب) براي تکرار خطاهایی که نوعاً باید به صورت پیش رونده جریمه شوند ( 8:3
.( ج) براي تکرار رفتار خارج از روحیه ورزشی به وسیله بازیکن داخل یا خارج از زمین بازي ( 8:4
د) براي دومین مورد رفتار خارج از روحیه ورزشی توسط هر یک از مسؤولین یک تیم در حالی که آنها قبلاً یک
.( اخطار تحت قانون 16:1 دریافت نموده اند ( 8:4
ه) براي خودداري از انداختن یا گذاردن توپ روي زمین، هنگامی که یک پرتاب آزاد علیه تیمی که مالکیت توپ را
( دارد اعلام می شود ( 13:5

.( و) براي تکرار خطا هنگامی که بازیکنان تیم مقابل در حال اجراي یک پرتاب رسمی هستند ( 15:7
ز) پس از دیسکالیفه یک بازیکن یا مسؤول در خلال وقت بازي.
ج) براي رفتار خارج از روحیه ورزشی به وسیله بازیکن پس از دریافت دو دقیقه تعلیق و قبل از شروع مجدد
( بازي ( 16:22
توضیح: ●
علیرغم موارد شرح داده شده در ب، ج، د، که تعلیق عموماً جهت موارد تکرار خطا یا رفتار خارج از روحیه
ورزشی در نظر گرفته می شود، در صورت انجام یک تخلف خاص، داوران می توانند بلافاصله یک تعلیق اعلام
نمایند حتی اگر بازیکن قبلاً اخطار نگرفته باشد و مجموع اخطارهاي آن تیم نیز به 3 نرسیده باشد. به صورت
مشابه، مسؤول تیم نیز می تواند تعلیق شود حتی اگر مسؤولین آن تیم قبلاً اخطار نگرفته باشند. هنگامی که بر طبق
قانون 16:3 ب علیه مسؤول تیم، دو دقیقه تعلیق اعلام می شود، آن مسؤول مجاز خواهد بود در محوطه تعویض
باقی بماند و به وظایف خود عمل نماید، با این وجود نیروي آن تیم در زمین به مدت دو دقیقه کاهش می یابد.
داور باید پس از اعلام تایم اوت، تعلیق را به صورت واضح و آشکار به بازیکن متخلف و وقت نگهدار/ منشی به
وسیله علامت دست استاندارد، بلند کردن دست و نشان دادن دو انگشت باز شده اعلام نماید.

تعلیق همواره براي مدت دو دقیقه از وقت بازي است. سومین تعلیق یک بازیکن همواره منجر به دیسکالیفه وي می
شود ( 16:6 ز)
بازیکن تعلیقی در مدت تعلیق خود حق شرکت در بازي را ندارد و تیم او نیز نمی تواند در این مدت، از بازیکن
دیگري در زمین به جاي وي استفاده نماید. زمان تعلیق از لحظه سوت داور براي شروع مجدد بازي آغاز می شود.
اگر دو دقیقه تعلیق در پایان نیمه اول تکمیل نشود، ادامه آن در نیمه دوم منظور می شود. به همین ترتیب از وقت
عادي به وقت اضافی در خلال وقت اضافی نیز قابل اجرا می باشد.
دیسکالیفه ●
یک دیسکالیفه باید داده شود: ▪
.( الف) اگر بازیکنی که واجد شرایط بازي نیست وارد زمین شود ( 4:3
ب) براي سومین مورد (یا ادامه آن، رفتار خارج از روحیه ورزشی به وسیله یک نفر از مسؤولین) یک تیم در حالی
که یکی از آنها قبلاً تحت 16:3 د، یک تعلیق دو دقیقه اي گرفته باشد.
( ج) براي خطاهایی که سلامتی حریف را به خطر می اندازد ( 8:5
د) براي رفتار شدید خارج از روحیه ورزشی به وسیله بازیکن یا مسؤول تیم داخل یا خارج از زمین بازي.

ه) براي حمله و تهاجم بدنی بازیکن خارج از وقت بازي (قبل از شروع بازي یا در خلال وقت استراحت بین دو
نیمه) ( 16:13 ،8:7 ب و د)
و) براي حمله و تهاجم بدنی به وسیله مسؤول تیم.
ز) به علت سومین تعلیق یک بازیکن زمین.
چ) براي تکرار رفتار خارج از روحیه ورزشی به وسیله بازیکن یا مسؤول تیم در خلال وقت استراحت بین دو نیمه

پس از اعلام تایم اوت، داوران باید واضح و روشن با بالا بردن کارت قرمز، دیسکالیته را به بازیکن متخلف یا
مسؤول و وقت نگهدار/ منشی اعلام نمایند.
دیسکالیفه بازیکن یا مربی تیم، همواره براي بقیه مدت بازي است. بازیکن یا مسؤول باید فوراً زمین بازي و محوطه
تعویضرا ترك نماید. بازیکن یا مسؤول، پس از ترك محوطه به هر شکل اجازه ارتباط با تیم را ندارد.
دیسکالیفه بازیکن یا مسؤول تیم داخل یا خارج از زمین در خلال وقت بازي همواره با دو دقیقه تعلیق، براي آن
تیم همراه خواهد بود. این بدین مفهوم است که توانایی و قدرت آن تیم در زمین به اندازه یک نفر کاهش می یابد

اشاره شده دیسکالیفه شود، دیسکالیفه تعداد بازیکنان یا مسؤولین حاضر تیم را کاهش می دهد (به استثناي


افزایش دهد.
دیسکالیفه اصولاً فقط براي مدت باقیمانده از همان بازي و طبق نظر داوران که بر پایه مشاهده حقایق اتخاذ شده،
اعلام می شود.
دیسکالیفه عواقب دیگري پس از آن بازي نخواهد داشت، به استثناي مواردي که دیسکالیفه به علت تهاجم و
درگیري بدنی اعلام شده ( 16:6 ه، و) یا به هنگام رفتار شدید خارج از روحیه ورزشی به وسیله بازیکن یا مسؤول
تیم ( 16:6 د) که مشمول رده الف یا، د، توضیحات پیرامون قوانین شماره 6 باشد. این قبیل دیسکالیفه ها باید در
.( برگه مسابقه گزارش شوند ( 17:11
اکسکلود ●
یک اکسکلود باید داده شود: ▪
هنگامی که بازیکن در خلال وقت بازي (نگاه کنید به پاراگراف اول قانون 16:13 و قانون 2:6 ) داخل یا خارج از
.( زمین بازي مرتکب تهاجم و درگیري بدنی شود (مشخصشده در قانون 8:7

داوران پس از اعلام تایم اوت باید به صورت واضح و آشکار به وسیله علامت دست استاندارد، اکسکلود را به
بازیکن مختلف و وقت نگهدار/ منشی، نشان دهند (داور، دستها را بالا برده و به صورت ضربدر در مقابل صورت
خود نگه می دارد).
اکسکلود همواره براي تمامی وقت باقیمانده بازي بوده و آن تیم باید با یک بازیکن کمتر در زمین، بازي را ادامه
دهد. بازیکن اسکلود شده نمی تواند تعویض شود و بلافاصله باید زمین بازي و محوطه تعویض را ترك نماید.
بازیکن پس از ترك محل، مجاز نیست به هر شکل با تیم ارتباط داشته باشد. اکسکلود باید توسط داوران در برگه
مسابقه براي مرجع ذیصلاح گزارش شود.
بیش از یک تخلف، در یک موقعیت خاص
اگر بازیکن یا مسؤول تیم، مرتکب بیش از یک تخلف به صورت همزمان یا سلسله وار شدند قبل از آنکه بازي
مجدداً شروع شود و این تخلفات، احکام جریمه متفاوتی داشته باشند، آنگاه فقط یکی از شدیدترین جریمه ها را
باید اعلام نمود، این همواره در شرایطی است که یکی از موارد تخلف، تهاجم و درگیري بدنی باشد. علیرغم این، در
موارد استثنا شده ذیل، تیم باید به مدت چهار دقیقه با نیروي کمتري در زمین بازي کند.
الف) اگر بازیکنی که قبلاً تعلیق گرفته است، قبل از آنکه بازي مجدداً شروع شود، مرتکب رفتار خارج از روحیه
ورزشی شود، آنگاه آن بازیکن بار دیگر دو دقیقه تعلیق می شود ( 16:3 ح) (اگر تعلیق اضافه شده سومین آن باشد
آنگاه بازیکن دیسکالیفه می گردد).

ب) اگر بازیکنی که قبلاً دیسکالیفه شده است (مستقیم یا به علت سومین تعلیق) قبل از شروع مجدد بازي مرتکب
رفتار خارج از روحیه ورزشی شود آنگاه به تیم، یک جریمه اضافه تعلیق می گیرد، در این شرایط این کاهش براي
مدت چهار دقیقه خواهد بود.
ج) اگر بازیکنی که قبلاً دو دقیقه تعلیق گرفته است، قبل از شروع مجدد بازي مرتکب رفتار شدید خارج از روحیه
ورزشی شود، آنگاه آن بازیکن علاوه بر آن دیسکالیفه می شود ( 16:6 د) این جریمه هاي ترکیبی منجر به چهار
.( دقیقه کاهش می شود (پاراگراف دوم 16:8
د) اگر بازیکنی که قبلاً دیسکالیفه شده است (مستقیم یا به علت سومین تعلیق) قبل از آنکه بازي، مجدداً شروع شود
مرتکب رفتار شدید خارج از روحیه ورزشی شود، آنگاه به تیم، یک جریمه اضافی تعلق می گیرد؛ در این شرایط
این کاهش به مدت چهار دقیقه خواهد بود.
تخلفات خارج از وقت بازي ●
موقعیتهاي شرح داده شده در قوانین 16:9 ،16:6 ،16:3 ،16:1 عموماً تخلفات در خلال وقت بازي را شامل می
شود. منظور از این قوانین، وقت بازي به علاوه وقت اضافی و تایم اوت بوده ولی استراحت بین دو نیمه نمی باشد.
رفتار خارج از روحیه ورزشی، رفتار شدید خارج از روحیه ورزشی یا تهاجم یا درگیري بدنی که توسط بازیکن یا
مسؤول تیم در محوطه بازي و خارج از وقت بازي روي می دهد، باید به شرح ذیل جریمه شود:

قبل از مسابقه ●
الف) در مورد رفتار خارج از روحیه ورزشی یک اخطار باید داده شود ( 16:1 د).
ب) در موارد رفتار شدید خارج از روحیه ورزشی یا تهاجم یا درگیري بدنی ( 16:6 د، و) یک دیسکالیفه باید داده
شود اما تیم اجازه دارد بازي را با 12 بازیکن و 4 مسؤول شروع نماید.
در خلال وقت استراحت ●
ج ) در موارد رفتار خارج از روحیه ورزشی باید یک اخطار داده شود ( 16:1 د).
د) در صورت تکرار یا رفتار شدید خارج از روحیه ورزشی یا در موارد تهاجم و درگیري بدنی ( 16:6 ب، د و ج)
باید یک دیسکالیفه داده شود. در موارد تکرار رفتار خارج از روحیه ورزشی، مقررات تعیین شده علاوه بر قانونهاي

می تواند بازي را با تعداد بازیکنی برابر تعداد نفرات بلافاصله قبل از وقت استراحت ادامه دهد. بعد از پایان مسابقه،
پنج گزارش نوشته می شود.

داوران در هندبال
دو داور، با اختیارات مساوي، مسؤولیت برگزاري هر مسابقه را بر عهده دارند. این داوران را یک نفر وقت نگهدار و
یک نفر منشی، همراهی می کنند.
داوران رفتار و حرکات بازیکنان را از لحظه ورود به محل مسابقه تا زمانی که آن را ترك می کنند، تحت نظارت و
کنترل قرار می دهند.
داوران، مسؤولیت دارند قبل از شروع بازي، زمین بازي، دروازه ها و توپها را مورد بازرسی و کنترل قرار دهند. آنها
تصمیم می گیرند کدام توپ مورد استفاده قرار گیرد (قانون 3:1 ،1 ). داوران همچنین حضور دو تیم را با لباس
متحدالشکل و مناسب مورد کنترل و تأیید قرار می دهند. آنها جدول مسابقه و وسایل بازیکنان را کنترل می نمایند.
آنها از تعداد مجاز بازیکنان و مسؤولین حاضر در محوطه تعویض، اطمینان حاصل کرده و همچنین هویت و حضور
، سرپرست مسؤول هر یک از تیمها را کنترل و تأیید می نمایند. هرگونه موارد اختلاف باید اصلاح شود ( 2 4:1
( 9 4:7
( پرتاب سکه را یکی از داوران در حضور داور دیگر و کاپیتانهاي هر دو تیم انجام می دهد ( 1 10
در شروع مسابقه یکی از داوران با استقرار در پشت تیمی که پرتاب شروع را انجام می دهد در موقعیت داور زمین،
قرار می گیرد. داور زمین با سوتی که براي پرتاب شروع، به صدا در می آورد بازي را آغاز می کند ( 10:3 )، در
ادامه وقتی که تیم دیگر مالکیت توپ را به دست آورد این داور در موقعیت داور خط بیرونی دروازه تیمی که اینک

مدافع شده است قرار می گیرد. داور دیگر که در شروع بازي به عنوان داور خط دروازه در موقعیت خط بیرونی
دروازه تیم مدافع قرار گرفته وقتی که این تیم مالکیت توپ را به دست آورد، وي به داور زمین تبدیل می شود. در
خلال مسابقه داوران باید به تناوب، جاي خود را در زمین عوضنمایند.
اصولاً مسابقه باید با همان داورانی که شروع شده به پایان برسد و داوران، مسؤولیت دارند مراقبت نمایند که بازي
.( بر طبق قوانین، انجام گردد و باید هرگونه تخلف را جریمه نمایند (با وجود این نگاه کنید به 14:2 ،13:2
در صورتی که یکی از داوران نتواند تا پایان مسابقه به کار خود ادامه دهد، داور دیگر به تنهایی بازي را ادامه خواهد
داد. (براي مسابقات فدراسیون جهانی هندبال و قاره اي این موقعیت متناسب با مقررات خاص همان مسابقات انجام
می شود.)
اگر هر دو داور براي اعلام خطایی سوت بزنند و هر دو درخصوص تیمی که باید جریمه شود هم نظر باشند ولی
عقاید متفاوتی در خصوصشدت جریمه داشته باشند، آنگاه جریمه شدیدتر اجرا خواهد شد.
اگر هر دو داور براي اعلام خطا سوت بزنند یا توپ از زمین خارج شود و دو داور نظریات متفاوتی در خصوص
تیم صاحب توپ داشته باشند آنگاه یک تصمیم مشترك که داوران پس از مشورت با یکدیگر به دست می آورند،
قابل اجرا می باشد. اگر داوران موفق به اتخاذ یک تصمیم مشترك نشوند آنگاه نظر داور زمین قابل اجرا می باشد.
در این شرایط، تایم اوت الزامی می باشد. پس از مشورت داوران با یکدیگر، آنها با علامت دست واضح و روشن و
با سوت بازي را مجدداً شروع خواهند کرد ( 8:2 و 15:3 ب).

هر دو داور براي کنترل و حفظ نتایج، مسؤولیت دارند. آنها همچنین موارد اخطار، تعلیق، دیسکالیفه و کسکلود را
ثبت می نمایند.
هر دو داور مسؤولند که وقت بازي را کنترل نمایند. در صورت بروز هرگونه تردید در این باره، داوران به یک
.( تصمیم مشترك می رسند (نگاه کنید به قانون 2:3
داوران، مسؤولیت دارند در پایان بازي کنترل نمایند که برگ ثبت مسابقه، صحیح تنظیم شده باشد. اکسکلودها

داده شوند.
تصمیمات داوران که بر اساس مشاهده حقایق، اتخاذ می شود، جنبه نهایی دارد. فقط علیه تصمیماتی که با قوانین،
انطباق ندارد می توان درخواست رسیدگی نمود. در طول مسابقه فقط سرپرست مسؤول تیم مربوطه می تواند داوران
را مورد خطاب قرار دهد.
داوران حق دارند مسابقه را به صورت دایم یا موقت معلق کنند. قبل از تصمیم به تعلیق دایم بازي، باید براي ادامه
آن همه گونه تلاش به عمل آید. براي داوران در درجه اول لباس مشکی در نظر گرفته شده است.

وقت نگهدار / منشی ●

به صورت مشابه، مسؤولیت اصلی منشی براي فهرست اسامی تیم، جدول مسابقه، ورود بازیکنانی که پس از شروع
بازي رسیده اند و ورود بازیکنانی که واجد شرایط بازي نیستند می باشد. دیگر وظایف، همانند کنترل تعداد
بازیکنان و مسؤولین تیم در محوطه تعویض و خروج و ورود بازیکنان به عنوان مسؤولیت مشترك، تلقی می شود.
به طور کلی فقط وقت نگهدار در صورت لزوم می تواند بازي را قطع نماید.

الخصوص در هنگام تایم اوت سرپرست مسؤول هر تیم را از وقت گذشته و وقت باقیمانده آگاه سازد. اگر استفاده
از ساعت تابلوي عمومی مجهز به علامت پایان اتوماتیک امکان پذیر نباشد، وقت نگهدار، مسؤولیت اعلام علامت
نهایی را در پایان نیمه اول و پایان بازي بر عهده دارد (قانون 2:3 ). اگر تابلوي عمومی، قابلیت نشان دادن وقت
تعلیق را نداشته باشد، (در مسابقات رسمی فدراسیون جهانی هندبال حداقل 3 مورد براي هر تیم) وقت نگهدار باید
به وسیله کارت زمان، خاتمه هر تعلیق به انضمام شماره پیراهن بازیکن را بر روي میز نشان دهد.

علایم دست فدراسیون جهانی هندبال ●
هنگامی که یک پرتاب آزاد یا پرتاب اوت اعلام می شود، داوران باید بلافاصله جهت پرتاب را با استفاده از علایم

مناسب اعلام شود.
اگر به نظر بیاید که بیان دلیل اعلام پرتاب آزاد یا پرتاب 7 متر مفید و سودمند می باشد، آنگاه یکی از علایم مربوط

لیست علایم دست: ●

٣ ٤ 1955 در آلمان برگزار شد، کشور میزبان به همراه سوییس و شوروي به مقام هاي اول تا سوم دست یافتند.در سال ٥ 1956 مسابقات جهانی هندبال یازده نفره بانوان در آلمان برگزار شد که کشورهاي رومانی ، آلمان و مجارستان به ٦ ٧ ٨ 1349 در محل سالن ورزشی /11/ دانشآموزان کویت و منتخب دانشآموزان تهران بود که در ساعت 17 روز 8 ٩ ١٠ ١١ ١٢ 20 درجه به مدت 2 هفته - محافظ ) درمان پارگی درجه 3 : استفاده از بریس در زاویه خمیدگی زانو 30 ١٣ 1 هفته به تدریج امکان پذیر می گردد . با از بین رفتن درد و تورم حرکات با - خم کردن مفصل زانو در طی 2 ١٤ ١٥ ١٦ ١٧ ١٨ ١٩ ٢٠ 4 متر از خط وسط تعیین شده است. نقطه / خط منطقه تعویض (بخشی از خط کناري) براي هر تیم به فاصله 5 15 سانتیمتر به سمت خارج خط کناري مشخصمی گردد. 16 سال)؛ ٢١ ٢٢ 1 13 الف) ) ٢٣ 1 13 الف) ) ٢٤ 1 13 الف، ب همچنین 16:2 ج) ) 6:3 ) در موارد زیر بازیکن در ورود به منطقه جریمه نمی شود: ) ٢٥ ٢٦ ٢٧ ٢٨ ٢٩ ٣٠ 4:4،7:4 ). یک تیم در آغاز مسابقه حداقل باید 5 بازیکن در زمین بازي داشته باشد، تعداد اعضا و تیم می تواند در ٣١ ٣٢ 4:5 ) جریمه خطاي تعویض، 2 دقیقه تعلیق براي بازیکن متخلف خواهد بود. اگر بیش از یک نفر از یک تیم به ) ٣٣ ٣٤ ٣٥ 1 13 الف). ) ٣٦ ٣٧ 15:3 ) داوران باید در موارد ذیل براي شروع مجدد بازي سوت بزنند: ) 12:2 . هنگام اجراي پرتاب، توپ را نمی توان دست به دست کرد یا توسط یک بازیکن هم تیمی لمس شود. ٣٨ 8:3 ) نباشد، باید یک اخطار داد براي: ) ٣٩ ٤٠ ٤١ ٤٢ 16:3 د). ) 16:3 ز). این کاهش در زمین می تواند براي چهار دقیقه باشد. چنانچه بازیکن بر طبق شرایطی که در قانون 16:12 ) ٤٣ 16:3 ب). به هر حال آن تیم مجاز خواهد بود در پایان دو دقیقه تعلیق، تعداد بازیکنان داخل زمین خود را مجدداً ٤٤ ٤٥ ٤٦ 16:3 ج، د) است که در خلال وقت بازي نیز قابل اجرا می باشد. پس از دیسکالیفه در خلال وقت استراحت، تیم ) ٤٧ ٤٨ ٤٩ 16:11 ) و دیسکالیفه هاي از نوع موارد اشاره شده در پاراگراف چهارم قانون 16:8 باید در برگه مسابقه توضیح ) ٥٠ 18:1 ) اساساً مسؤولیت اصلی وقت نگهدار براي وقت بازي، تایم اوت ها و زمان تعلیق بازیکنان تعلیقی می باشد. ) 18:2 )اگر استفاده از ساعت تابلوي عمومی، امکان پذیر نباشد، آنگاه وقت نگهدار باید به صورت مرتب علی ) ٥١ 7 یا 9 نشان دهند. پس از آن، در صورت لزوم، جهت آگاهی افرادي که جریمه می شوند باید علایم دست مقتضی و 11 ،1 ،6 براي آگاهی نشان داده می شود. 1 ورود به منطقه دروازه 2 دریبل غیر قانونی 3 گامهاي اضافی یا نگهداشتن توپ بیش از سه ثانیه 4 بغل کردن، گرفتن، هل دادن 5 ضربه زدن 6 خطاي حمله ٥٢ 7 پرتاب اوت  جهت 8 پرتاب دروازه بان 9 پرتاب آزاد  جهت 10 رعایت فاصله سه متر 11 بازي غیر فعال 12 گل 13 اخطار (زرد) دیسکالیفه (قرمز) 14 تعلیق (دو دقیقه) 15 اکسکلود 16 تایم اوت 17 اجازه براي دو نفر (که واجد شرایط بازي می باشند) براي ورود به زمین در خلال تایم اوت 18 علامت تذکر براي بازي غیر فعال ٥٣

محدوده دربازه بان

محوطه دروازه، همراه با توپ بدون محدودیتهاي بازیکنان زمین حرکت نماید (قانون 4 7:7 ،7:2 ). با این
وجود دروازه بان مجاز نیست در انجام پرتاب دروازه تأخیر نماید ( 15:3 ،12:2 ،6:5 ب)
هنگامی که توپ را در اختیار ندارد محوطه دروازه را ترك نماید و در بازي شرکت کند در این حالت دروازه بان
مشمول مقررات حاکم بر بازیکنان زمین خواهد بود. هنگامی دروازه بان خارج از محوطه دروازه محسوب می شود
که با یک قسمت از بدن زمین بازي را در خارج از خط محوطه دروازه لمس نماید.
همراه با توپ از محوطه دروازه خارج شود و در زمین بازي مجدداً با آن بازي کند به شرط آنکه توپ کاملاً در
کنترل او نباشد دروازه بان مجاز نمی باشد که:
( در حالت دفاع بازیکن مهاجم را به خطر اندازد ( 8:5،8:2
در حالی که توپ را در اختیار دارد از محوطه دروازه خارج شود (پرتاب آزاد تحت قانون 1 13 الف اگر که داوران
قبلاً براي اجراي پرتاب دروازه، سوت زده باشند، در غیر این صورت پرتاب دروازه تکرار می گردد)
پس از انجام پرتاب دروازه قبل از اینکه سایر بازیکنان، توپ را لمس کنند آن را در زمین بازي مجدداً لمس نماید


در حالی که داخل محوطه دروازه قرار دارد توپی را که روي زمین خارج از محوطه دروازه ساکن یا در حال
غلتیدن است لمس نماید ( 1 13 الف)
توپی را که روي زمین خارج محوطه دروازه ساکن یا در حال غلتیدن است به داخل محوطه دروازه حمل کند

همراه با توپ از زمین بازي به محوطه دروازه باز گردد ( 1 13 الف)
توپی را که در محوطه دروازه ساکن است یا به سمت زمین بازي در حرکت می باشد با پا یا ساق پایین تر از زانو
لمس نماید ( 1 13 الف)
در هنگام اجراي پرتاب 7 متر قبل از اینکه توپ از دست پرتاب کننده رها شود، خط محدودیت دروازه بان (خط 4
( متر) و یا امتداد آن را از دو طرف قطع نماید ( 14:9
توضیح: تا زمانی که یک پاي دروازه بان در پشت یا روي خط محدودیت ( 4 متر) قرار دارد، او می تواند پاي ●
دیگر و یا هر قسمت از بدن خود را در فضا حرکت داده و از این خط عبور دهد.
محوطه دروازه ●
فقط دروازه بان حق ورود به محوطه دروازه را دارد (با این وجود به قانون 6:3 مراجعه شود). ورود به محوطه
دروازه که شامل خط منطقه دروازه نیز می باشد، زمانی محرز می شود که بازیکن، این محوطه یا خط آن را با هر
قسمت از بدن لمس کند.

هنگامی که بازیکن زمین وارد محوطه دروازه شود، تصمیمات زیر اتخاذ می شود:
پرتاب آزاد هنگامی که بازیکن زمین همراه با توپ وارد محوطه دروازه شود ( 13:1 الف) ▪
پرتاب آزاد وقتی که بازیکن زمین بدون توپ به محوطه دروازه وارد شود و از این طریق آوانتاژي کسب نماید ▪

پرتاب 7 متر هنگامی که بازیکن مدافع وارد محوطه دروازه شود و یک شانس مسلم گل را از بین ببرد ( 14:1 ▪
الف).

وقتی بازیکن پس از بازي با توپ به محوطه دروازه وارد شود، ولی با این عمل آوانتاژي را از تیم مقابل سلب ▪
ننماید.
وقتی بازیکن بدون توپ وارد محوطه دروازه شود و با این عمل آوانتاژي کسب نکند. ▪
وقتی بازیکن مدافع، ضمن حرکت دفاعی یا در دنباله آن به محوطه دروازه وارد شود بدون آنکه آوانتاژي را از تیم ▪
مقابل، سلب نماید.
توپ در محوطه دروازه به دورازه بان تعلق دارد.

دروازه بان و محوطه دروازه در بازي هندبال
دروازه بان، مجاز است که: ●
در محوطه دروازه و در حالت دفاعی، توپ را با هر قسمت از بدن لمس نماید.
در داخل محوطه دروازه، همراه با توپ بدون محدودیتهاي بازیکنان زمین حرکت نماید (قانون 4 7:7 ،7:2 ). با این
وجود دروازه بان مجاز نیست در انجام پرتاب دروازه تأخیر نماید ( 15:3 ،12:2 ،6:5 ب)
هنگامی که توپ را در اختیار ندارد محوطه دروازه را ترك نماید و در بازي شرکت کند در این حالت دروازه بان
مشمول مقررات حاکم بر بازیکنان زمین خواهد بود. هنگامی دروازه بان خارج از محوطه دروازه محسوب می شود
که با یک قسمت از بدن زمین بازي را در خارج از خط محوطه دروازه لمس نماید.
همراه با توپ از محوطه دروازه خارج شود و در زمین بازي مجدداً با آن بازي کند به شرط آنکه توپ کاملاً در
کنترل او نباشد دروازه بان مجاز نمی باشد که:
( در حالت دفاع بازیکن مهاجم را به خطر اندازد ( 8:5،8:2
در حالی که توپ را در اختیار دارد از محوطه دروازه خارج شود (پرتاب آزاد تحت قانون 1 13 الف اگر که داوران
قبلاً براي اجراي پرتاب دروازه، سوت زده باشند، در غیر این صورت پرتاب دروازه تکرار می گردد)
پس از انجام پرتاب دروازه قبل از اینکه سایر بازیکنان، توپ را لمس کنند آن را در زمین بازي مجدداً لمس نماید


در حالی که داخل محوطه دروازه قرار دارد توپی را که روي زمین خارج از محوطه دروازه ساکن یا در حال
غلتیدن است لمس نماید ( 1 13 الف)
توپی را که روي زمین خارج محوطه دروازه ساکن یا در حال غلتیدن است به داخل محوطه دروازه حمل کند

همراه با توپ از زمین بازي به محوطه دروازه باز گردد ( 1 13 الف)
توپی را که در محوطه دروازه ساکن است یا به سمت زمین بازي در حرکت می باشد با پا یا ساق پایین تر از زانو
لمس نماید ( 1 13 الف)
در هنگام اجراي پرتاب 7 متر قبل از اینکه توپ از دست پرتاب کننده رها شود، خط محدودیت دروازه بان (خط 4
( متر) و یا امتداد آن را از دو طرف قطع نماید ( 14:9
توضیح: تا زمانی که یک پاي دروازه بان در پشت یا روي خط محدودیت ( 4 متر) قرار دارد، او می تواند پاي ●
دیگر و یا هر قسمت از بدن خود را در فضا حرکت داده و از این خط عبور دهد.
محوطه دروازه ●
فقط دروازه بان حق ورود به محوطه دروازه را دارد (با این وجود به قانون 6:3 مراجعه شود). ورود به محوطه
دروازه که شامل خط منطقه دروازه نیز می باشد، زمانی محرز می شود که بازیکن، این محوطه یا خط آن را با هر
قسمت از بدن لمس کند.

هنگامی که بازیکن زمین وارد محوطه دروازه شود، تصمیمات زیر اتخاذ می شود:
پرتاب آزاد هنگامی که بازیکن زمین همراه با توپ وارد محوطه دروازه شود ( 13:1 الف) ▪
پرتاب آزاد وقتی که بازیکن زمین بدون توپ به محوطه دروازه وارد شود و از این طریق آوانتاژي کسب نماید ▪

پرتاب 7 متر هنگامی که بازیکن مدافع وارد محوطه دروازه شود و یک شانس مسلم گل را از بین ببرد ( 14:1 ▪
الف).وقتی بازیکن پس از بازي با توپ به محوطه دروازه وارد شود، ولی با این عمل آوانتاژي را از تیم مقابل سلب ▪
ننماید.
وقتی بازیکن بدون توپ وارد محوطه دروازه شود و با این عمل آوانتاژي کسب نکند. ▪
وقتی بازیکن مدافع، ضمن حرکت دفاعی یا در دنباله آن به محوطه دروازه وارد شود بدون آنکه آوانتاژي را از تیم ▪
مقابل، سلب نماید.
توپ در محوطه دروازه به دورازه بان تعلق دارد.ازیکن زمین مجاز نیست توپی را که در محوطه دروازه ساکن یا در حال غلتیدن و یا در اختیار دروازه بان است
لمس نماید ( 1 13 الف، ب)؛ با این وجود او می تواند با توپی که در فضاي محوطه دروازه بازیکن زمین مجاز نیست توپی را که در محوطه دروازه ساکن یا در حال غلتیدن و یا در اختیار دروازه بان است
لمس نماید ( 1 13 الف، ب)؛ با این وجود او می تواند با توپی که در فضاي محوطه دروازه است بازي کند بهدروازه بان و محوطه دروازه در بازي هندبال
دروازه بان، مجاز است که: ●
در محوطه دروازه و در حالت دفاعی، توپ را با هر قسمت از بدن لمس نماید.
در داخل محوطه دروازه، همراه با توپ بدون محدودیتهاي بازیکنان زمین حرکت نماید (قانون 4 7:7 ،7:2 ). با این
وجود دروازه بان مجاز نیست در انجام پرتاب دروازه تأخیر نماید ( 15:3 ،12:2 ،6:5 ب)
هنگامی که توپ را در اختیار ندارد محوطه دروازه را ترك نماید و در بازي شرکت کند در این حالت دروازه بان
مشمول مقررات حاکم بر بازیکنان زمین خواهد بود. هنگامی دروازه بان خارج از محوطه دروازه محسوب می شود
که با یک قسمت از بدن زمین بازي را در خارج از خط محوطه دروازه لمس نماید.
همراه با توپ از محوطه دروازه خارج شود و در زمین بازي مجدداً با آن بازي کند به شرط آنکه توپ کاملاً در
کنترل او نباشد دروازه بان مجاز نمی باشد که:
( در حالت دفاع بازیکن مهاجم را به خطر اندازد ( 8:5،8:2
در حالی که توپ را در اختیار دارد از محوطه دروازه خارج شود (پرتاب آزاد تحت قانون 1 13 الف اگر که داوران
قبلاً براي اجراي پرتاب دروازه، سوت زده باشند، در غیر این صورت پرتاب دروازه تکرار می گردد)
پس از انجام پرتاب دروازه قبل از اینکه سایر بازیکنان، توپ را لمس کنند آن را در زمین بازي مجدداً لمس نماید


در حالی که داخل محوطه دروازه قرار دارد توپی را که روي زمین خارج از محوطه دروازه ساکن یا در حال
غلتیدن است لمس نماید ( 1 13 الف)
توپی را که روي زمین خارج محوطه دروازه ساکن یا در حال غلتیدن است به داخل محوطه دروازه حمل کند

همراه با توپ از زمین بازي به محوطه دروازه باز گردد ( 1 13 الف)
توپی را که در محوطه دروازه ساکن است یا به سمت زمین بازي در حرکت می باشد با پا یا ساق پایین تر از زانو
لمس نماید ( 1 13 الف)
در هنگام اجراي پرتاب 7 متر قبل از اینکه توپ از دست پرتاب کننده رها شود، خط محدودیت دروازه بان (خط 4
( متر) و یا امتداد آن را از دو طرف قطع نماید ( 14:9
توضیح: تا زمانی که یک پاي دروازه بان در پشت یا روي خط محدودیت ( 4 متر) قرار دارد، او می تواند پاي ●
دیگر و یا هر قسمت از بدن خود را در فضا حرکت داده و از این خط عبور دهد.
محوطه دروازه ●
فقط دروازه بان حق ورود به محوطه دروازه را دارد (با این وجود به قانون 6:3 مراجعه شود). ورود به محوطه
دروازه که شامل خط منطقه دروازه نیز می باشد، زمانی محرز می شود که بازیکن، این محوطه یا خط آن را با هر
قسمت از بدن لمس کند.

هنگامی که بازیکن زمین وارد محوطه دروازه شود، تصمیمات زیر اتخاذ می شود:
پرتاب آزاد هنگامی که بازیکن زمین همراه با توپ وارد محوطه دروازه شود ( 13:1 الف) ▪
پرتاب آزاد وقتی که بازیکن زمین بدون توپ به محوطه دروازه وارد شود و از این طریق آوانتاژي کسب نماید ▪

پرتاب 7 متر هنگامی که بازیکن مدافع وارد محوطه دروازه شود و یک شانس مسلم گل را از بین ببرد ( 14:1 ▪
الف).

وقتی بازیکن پس از بازي با توپ به محوطه دروازه وارد شود، ولی با این عمل آوانتاژي را از تیم مقابل سلب ▪
ننماید.
وقتی بازیکن بدون توپ وارد محوطه دروازه شود و با این عمل آوانتاژي کسب نکند. ▪
وقتی بازیکن مدافع، ضمن حرکت دفاعی یا در دنباله آن به محوطه دروازه وارد شود بدون آنکه آوانتاژي را از تیم ▪
مقابل، سلب نماید.
توپ در محوطه دروازه به دورازه بان تعلق دارد.

بازیکن زمین مجاز نیست توپی را که در محوطه دروازه ساکن یا در حال غلتیدن و یا در ا

.( استثناي زمانی که پرتاب دروازه اجرا می شود ( 12:2
.( دروازه بان باید توپی را که وارد محوطه دروازه می شود به وسیله پرتاب دروازه به بازي برگرداند (قانون 12
بازي باید ادامه پیدا کند (به وسیله پرتاب دروازه طبق قانون 6:5 ) هرچند بازیکن تیم دفاعی ضمن عمل دفاع، توپ
را لمس کرده و این توپ به دروازه بان برسد و یا اینکه در محوطه دروازه متوقف شود.

نوع و چگونگی تقویت پرش


قبل از شروع کردن، روی یک دوچرخه ثابت پا بزنید یا چند دقیقه آهسته بدوید تا ضربان قلب بالاتر برود. پس از آن نیز 10 تا 15 دقیقه تمرینات کشش عضلات را با آرامش تمام انجام دهید.


کار را با پرش های آسان شروع کنید و به تدریج به سراغ پرش های متوسط و دشوار (پس از 4 تا 6 هفته) بروید. تا زمانی که در پرش های آسان استاد نشده اید پرش های دیگر را اضافه نکنید. کار را با حجم کم شروع کنید، برای آنکه حجم کار مشخص باشد در هنگام هر پرش ضربه های پا را بشمارید. کار را با 40 تا 50 ضربه پا شروع کنید و به 150 تا 200 ضربه برسید. هر حرکت را 3 ست انجام دهید. در میان ست ها استراحت کمی بکنید، به خاطر داشته باشید که ورزشکار خسته قدرت انفجاری ناگهانی و لحظه ای ندارد.

پرش های آسان

پرش، رسیدن و گرفتن (Squat Jumps)


هدف: تقویت قدرت حرکت عمودی

طرز عمل: بر روی سطح ثابتی بایستید، هر دو بازو را بالا بگیرید به صورتی که کف دست ها در جلوی شانه ها رو به بیرون باشد. به حالت چمباتمه یک چهارم خم شوید. سینه را بالا و کمر را تخت نگه دارید. ناگهان به صورت انفجاری به بالا بپرید، خود را به بالا و جلو بکشید انگار که دارید در مقابل تور دفاع می کنید.(توپ را سد می کنید)

حجم کار: ابتدا در مدت زمانی واحد، مقدار کمتری پرش انجام دهید ولی کم کم مقدار تکرارها را زیادتر کنید.

نکات کلیدی: بر روی حفظ کنترل بدن تمرکز داشته باشید. آنچه که باید بیش از حد بر روی آن تاکید کنید کشیدن و امتداد دادن بدن و تا حد ممکن بالا بردن بازوها می باشد.

پرش در حال خم شدن بدن (با جمع کردن پاها به داخل شکم) (Tuck Jumps)



پرش های متوسط

پرش از جعبه یا خرک در حالت ایستاده (Jump to Box)



پرش زیگ زاگ (Zigzag Hops)


چند انیمیشن دیگر از تمرینات :








تغذیه بدو قبل هر بازی

غذیه مناسب قبل و بعد ا ز هر بازی به حداکثر رسانید .

 تأمین مایعات بدن : 

قوانین سه گانه

شایع ترین علت خستگی در تمرینات کمبود مایعات بدن می باشد .  هر بازیکن بایستی یک بطری مایعات اختصاصی داشته باشد . یک بطری مایعات خنک ، با طعم مناسب نظیر یک نوشیدنی ورزشی بسیار مناسب است . این نوشیدنی می تواند بازیکن را ترغیب به نوشیدن مایعات جهت جایگزینی سوخت از دست رفته بنماید . جهت جلوگیری از کمبود سوخت ( مایعات ) می توان توصیه های انجمن مربیان ورزشکاران ملی را مورد استفاده دقیق قرار داد .

 

 تأمین مایعات مورد نیاز بدن ورزشکاران

قانون اول :

  قبل از مسابقه


 -2 تا 3 ساعت قبل از تمرین یا مسابقه 2 تا 3 لیوان مایعات بنوشید .
 10 -تا 20 دقیقه قبل از تمرین یا مسابقه 1 تا 5/1 لیوان مایعات بنوشید .

- وزن خود را  قبل و بعد از تمرین یا مسابقه جهت محاسبه میزان آب از دست رفته ثبت کنید .

قانون دوم :

در طول تمرین یا مسابقه

 
- هر 10 تا 15 دقیقه یک لیوان مایعات بنوشید .


قانون سوم :

 پس از تمرین یا مسابقه

  
 مجدداً وزن پس از تمرین یا مسابقه خود را ثبت کرده تا میزان آب از دست رفته را محاسبه نمائید .
 در طول 2 ساعت پس از پایان مسابقه یا تمرین حد اقل به ازای 500 گرم وزن از دست رفته 3 لیوان مایعات بنوشید .

سوخت رسانی قبل از تمرین یا مسابقه 

بازیکنان هندبال باید راهنمایی شوند تا بدانند ،که قبل از تمرین یا مسابقه چه بخورند . غذای قبل از تمرین یا مسابقه از آن نظر حائز اهمیت است که از بروز احساس گرسنگی در ورزشکار جلوگیری می نماید که درمطالب قبلی مشروحا"توضیح داده شده است و او را از نظر روحی و روانی آماده انجام تمرینی با تمرکز و یا مسابقه ای با عملکرد بالا مینماید و از همه مهمتر سوخت و مایعات مورد نیاز عضلات وی را تأمین می نماید .
هر هندبالیست حرفه ایی میبایستی به دقت ماده غذایی که سازگاری بیشتری را با بدن او دارد انتخاب نماید ، این کار در اثر تجربه و با دقت معین می شود . دقت ورزشکار در انتخاب غذا و مایعات مناسب فاصله بین برد و باخت وی را تعیین می نماید . او میبایستی این انتخاب را با توصیه های علمی بیامیزد تا هم از نظر فیزیولوژیک و هم از نظر روانشناسیخودش بهترین گزینه را بیابد .
چند نمونه از چنین مواد غذایی را که میتوانند گزینه های مناسبی باشند ، در ذیل به عنوان مثال می آوریم ، این مواد غذایی از نمونه های مناسب وعده های غذایی قبل از تمرین یا مسابقه می باشد .

 -  از غذاهایی که آنها را می شناسید و معمولاً مصرف می نمائید،استفاده کنید .

-   هرگز از غذاهای جدید در روزهای که مسابقه دارید استفاده نکنید . این چنین مواد غذایی جدید را بهتر است در روزهای غیر مسابقه  امتحان کنید .
  - ورزشکاران در روز تمرین یا مسابقه بایستی آخرین وعده غذایی خود را 2 تا 4 ساعت قبل از انجام تمرین مصرف کنند. 

-  شما بایستی زمان مناسب را برای شکستن هضم و جذب مواد غذایی در بدنتان د رنظر بگیرید . 

هر چه به زمان انجام تمرین یا مسابقه نزدیکتر می شویم . ورزشکار الزاماً بایستی از وعده غذایی کوچکتر و کم حجم تری استفاده نماید .
-   از مواد غذایی حاوی کربوهیدرات زیاد استفاده نمایید . چنین مواد غذایی سوخت مورد نیاز عضلات را به سادگی تأمین مینماید، 

مواد غذایی حاوی کربوهیدرات فراوانی نظیر :

 - هر نوع نان شیرینی تهیه شده با سبوس کامل ، نان با سبوس کامل ، میوه به شکل های گوناگون( تازه ) این گونه مواد غذایی جزء آن دسته مواد غذایی هستند که به سرعت هضم و جذب می شوند و سوخت عضلانی را در روز تمرین یا مسابقه تامین مینمایند .
- در صورتیکه ورزشکاری دچار ناراحتی معده و احساس ناخوشایندی پس از مصرف وعده غذایی گردد . می بایستی از وعده های غذایی کم حجم تر و به فاصله های کوتاه تری استفاده نماید . ولی در همین مواقع نبایستی فراموش کرد که غذای حاوی کربوهیدرات فراوان یک نیاز اساسی است . برخی ورزشکاران یک وعده مایع را نظیر مخلوط میوه با شیر راحت تر تحمل می نماید .
- جهت کسب قدرت بیشتر می توان مقداری پروتئین به وعده غذایی قبل از مسابقه که حاوی مقدار فراوانی کربوهیدرات میباشد اضافه نمود ، از جمله چنین ترکیبات غذایی میتوان به یک تکه نان سبوسدار + یک تکه گوشت بوقلمون ، مرغ ، گوساله یا ماهی ، ماست ، مقداری خشکبار، بادام ، فندوق، پسته، بادام زمینی و غیره باشد .  به محض صرف وعده غذایی قبل از مسابقه یا تمرین ، ورزشکار بایستی بلافاصله شروع به مصرف نوشیدنی های ورزشی و مایعات مورد نیاز در فاصله های تعیین شده بنماید . مایعات ورزشی یکی از اساسی ترین نیازهای ورزشکاران قبل ، در حین و بعد از تمرین یا مسابقه تلقی میگردد . با تأمین مایعات مورد نیاز سلولهای عضلانی می توانید بهتر و دقیقتر با قدرت بیشتر تا پایان تمرین یا مسابقه پیش بروید .


پس از مسابقه یا تمرین روزانه

باز هم مواد غذایی حاوی کربوهیدرات فراوان بسیار اساسی، حیاتی و ضروری است . این دسته مواد غذایی درسوخت گیری مجدد عضلانی و حفظ آن برای تمرین یا مسابقه بعدی بسیار، بسیار حائز اهمیت است ، مواد غذایی حاوی کربوهیدرات + مقداری پروتئین لازم ، ضروری و الزامی است که در فاصله 30 دقیقه پس از تمرین یا مسابقه مصرف شوند .

شما به عنوان یک ورزشکار حرفه ای وظیفه دارید به سیستم های مختلف عملکردی بدنتان به شکلی بسیار دقیق توجه کنید ، شما با یک سیستم با ساختار پیچیده و دقیق که مکانیزمی بسیار زیرکانه و حساب شده دارد مواجه هستید .

 بدنتان باید سوختگیری کند، مغز و سیستم عصبی شما نیز بایستی در حد سلولی مواد مورد نیاز خود را بدست آورد .
بدانید چه چیز ؟ کجا ؟ چه وقت ؟ چه مقدار ؟ و با چه برنامه دقیقی؟  بایستی بخورید و بیاشامید با این سیستم برخورد کنید تا پیروز شوید . همراه با مواد غذایی ، مایعات نیز بایستی بعد از جلسه تمرین جایگزین شوند .

به طور مختصر ، بهترین روش و مناسبترین نوع برنامه به شرح زیر است :

 یک ورزشکار قبل از ورود به تمرین و مسابقه بایستی وزن کشی کند ، تحقیقات نشان میدهد که به ازای هر 500 گرم کاهش وزن پس از شروع یا مسابقه مصرف 3 لیوان مایعات جهت بازگشت به وزن قبلی از شروع تمرین یا مسابقه جزء ضروریات می باشد . این مقدار مایعات دقیقاً همان مقدار از مایعات حیاتی بدن است که در طول تمرین یا مسابقه از دست داده اید .

      بعد از تمرین یا مسابقات بدن احتیاج مبرمی به پر کردن ذخایر پروتئینی و انرژی از دست رفته دارد .بحث های زیادی پیرامون این موضوع وجود دارد که بالاخره بعد از تمرین چه باید خورده شود؟؟؟؟؟

عده ای معتقدند که باید به عضلات سریعا پروتئین رساند تا بتوامن حد اکثر استفاده از هورمون رشد و تستسترونی که بعلت تمرین سنگین در بدن ایجاد میشود را داشت.این نظریه از لحاظ تئوری کاملا جذاب است و راهی است که بسیاری از ورزشکاران و بدنسازان برگذیده انداما در این مورد باید به چند نوکته ی اساسی توجه داشت.هضم و جذب پروتئین ها وقت نسبتا زیادی لازم داره که حدود سه چهار ساعت طول خواهد کشید که پروتئین مصرف شده وارد خون شود.به این ترتیب بعد از 4 ساعت میزان هورمون رشد به حالت عادی خود باز خواهد گشت از طرفی هضم و جذب پروتئین و انابولیسم به انرژی احتیاج دارد که بعلت مصرف شدن انها بلافاصله بعد از تمرین در دسترس نیست پس باید چه کرد ؟؟؟؟؟؟

اول این که باید در شروع تمرین ذخایر کربوهیدرات بدن پراز سوخت باشند اگر شما در فاصله ی یک تمرین تا تمرین بعدی ذخایر کربوهیدرات خود را دوباره پر نکنیددر جلسه ی تمرینی بعدی با کمبود انرژی مواجه خواهید شد که احتمالا باعث استفاده ی ذخایر پروتئینی یعنی عضله به عنوان یک منبع انرژی خواهد شد .و حداقل 24 ساعت وقت و مقدار کافی خواب و کربوهیدرات لازم است تا بعد از یک تمرین سنگین ذخایر کربوهیدارت فرصت کافی برای پر شدن داشته باشد.در 24 ساعت اول بعد از تمرین بخصوص در 2 ساعت اول میتوان بدن را به یک اسفنج خشک تشبیح کرد که تشنه ی انواع مواد غذایی بخصوص کربوهیدرات است.شما باید بلافاصله بعد از تمرین قبل از این که عرقتان خشک شود و لباس تمرین را عوض کنید یک وعده یغذایی پر کربوهیدرات با پروتئین متوسط اما با کیفیت بالا مصرف کنیداین وعده ی غذایی شما هم شامل یک کربوهیدرات کمپلکس (نشاسته) مانند برنج و سیب زمینی باشد و هم یک وعده کربوهیدرات ساده مانند خرما موز عسل و انواع میوه هاکربوهیدرات ساده به پر کردن سریع ذخایر تخلیه شده منجر خواهد شد و کربوهیدرات کمپلکس به تداوم این روند کمک خواهد کرداگر مایل هستید در حین و بلافاصله بعد از تمرین امینو اسید های لازم جهت رشد در دسترس عضلات شما باشد بهتر است دو تا دو ساعتونیم قبل از تمرین یک وعده ی پر پروتئین برای خود در نظر بگیرید .

چند وعده ی غذایی پیشنهادی برای بلافاصله بعد از تمرین:

1 .یک تا دو لیوان شیر کم چرب و 10 عدد خرما و یک عدد سیب زمینی پخته

2. یک تا دو لیوان شیر کم چربی سه قاشق پودر پروتئین یک عدد موز 5 عدد خرما یک عدد سیب زمینی پخته

3 .یک یا دو لیوان شیر کم چربی دو قاشق عسل 3 عدد سفیده ی تخم مرغ کمپوت اناناس ده قاشق برنج

4 یک تا دو لیوان شیر کم چرب پودر حاوی مکمل کربوهیدرات یکی از انواع WEIGHT GAINER  5عدد سفیده ی تخم مرغ و یک عدد سیب زمینی پخته

5. 500 گرم سیب زمینی پخته 5 عدد خرما 10 عدد سفیده ی تخم مرغ

6 .200 گرم برنج کته همراه با یک عدد سینه ی مرغ یک عدد موز

7. 150 گرم عدس یک عدد موز 10 عدد خرما

بدون توجه به این که کدام برنامه ی بالا را انتخاب کنید وباتوجه به توصیه ژزشک نسبت به ارگانیسم بدنی شما چندتاقرص امینو اسید (بر حسب قدرت ان) را بلافاصله بعد از تمرین به شما توصیه میکنیم .

در صورتی که مایل بودید برنامه ی دیگری برای خود تنظیم کنید به این چند نکته ی زیر توجه کنید :

1 .بلافاصله بعد از تمرین بدن شما به علت نیاز مبرمی که به مواد غذایی دارد بیشترین امادگی برای هضم و جذب و استفاده ی بهینه از مواد غذایی خواهد داشتبنابراین با این تفکر که خانه نزدیک است و یک ساعت دیگر در خانه غذا خواهم خورد وعده ی غذایی بعد از تمرین رو به تعویق نیندازید به نظر بنده حتی ده دقیقه هم استراحت نکنید و در صورت امکان در همان حال نفس نفس زدن بعد از ست اخر شروع به خوردن کنید .در یک تحقیق که در امریکا روی دو گروه از ورزشکاران انجام شد ثابت شد که بلافاصله بعد از تمرین جذب مواد غذایی سرعتش (سه برابر) سرعت ان در 2 ساعت بعد از تمرین است و ذخایر گیلکوژن عضله و کبد با سرعت بیشتری پر میشوند در این تحقیق ورزشکاران به دو گروه تقسیم شدند گروهی که بلافاصله بعد از تمرین یک وعده ی غذایی داشت و گروهی که دو ساعت بعد .نتایج این بود که ذخایر انرژی گروه اول به سرعت پر شد در صورتی که ذخایر گیلکوژنی گروه دوم حتی بعد از یک وعده ی غذایی اضافی هم پر نشد .

2. کربوهیدراتی که که شما بلافاصله بعد از تمرین باید به بدنتان برسانید باید حدود 100 تا 70 گرم کربوهیدرات کمپلکس و 50 تا 30 گرم هم کربوهیدرات ساده و تک قندی باشه همان طور که گفتم کربوهیدرات تک قندی سریع تر وارد خون شده و استارت کار را میزندو کربوهیدرات کمپلکس که جذبشان کندتر است تداوم کار را بر عهده میگیرند

3.راه دیگری هم برای تغذیه حول و هوش تمرین وجود دارد که باید با دقت بیشتری اعمال شود چون در صورت بیتوجهی به مقدارمصرف ممکن است باعث افت تمرین شود در عین حال این روش برای همه ی ورزشکاران مفید نیست و به مذاق همه خوش نمیاید ورزشکار در حین تمرین 1 یا 2 قرص امینو اسید را بلافاصله هر ده دقیقه با اب میل میکند و همراه ان میتواند 1 یا دو لیوان نوشیدنی کربوهیدرات (نه آب قند) جرعه جرعه بدون این که بخواهد با خوردن ان تشنگی حاصل از تمرین را رفع کنید و این کار را ادامه دهد تا زمانی که کمی به وی احساس پری دست داد بقیه را برای بعد از تمرین بگذارد .به این ترتیب در طی روز قند خون بالا خواهد بود و سلولها بالا خواهد بود و سلولها با کمبود ان مواجه نخواهند بود مشکلی که این روش دارد این است که اگر ورزشکار در مصرف کربوهیدرات زیاده روی کند موجبات شدید ترشح انسولین را فراهم کرده و قندخون به سرعت کاهش میابد و ورزشکار زوردتر از انچه که باید احساس خستگی میکند بنا بر این اگر مایل به استفاده از این روش هستید ان را با دقت بیشتری به کار ببندید و نکته ی دیگه ی که میخوام بگم اینه که بعد از تمرین هورمونی به نام کوتریزل در خون ترشح میشود این هورمونعضلات رو به انرژی و گلوکز تبدیل میکند و برای جلوگیری از این است که میگوییم بلافاصله بعد از تمرین قند ساده و مواد حاوی گلوکز مصرف کنید

    خیلی از ورزشکاران‌ بر روی ‌تغذیه قبل‌ از ورزش‌ حساسیت زیادی‌ دارند و باور دارند که‌ این‌ امر، شاخص کلیدی‌ اجرای‌ حرکات‌ ورزشی‌ است‌. باید به‌ یاد داشته‌ باشیم‌ غذایی‌ که‌ در طول‌ دوره‌ تمرین‌ خورده‌ می‌شود و غذا و آبی‌ که‌ در طول‌ مدت‌ ورزش‌ مصرف‌ می‌شود نیز مهم‌ اند. غذایی‌ که‌ قبل‌ از تمرین‌ خورده‌ می‌شود باید به‌ عنوان‌ یک‌ موقعیت‌ خوب‌ برای‌ تنظیم‌ صحیح‌ میزان‌ کربوهیدرات‌ و مایعات‌ بدن‌ در نظر گرفته‌ شود وتضمین‌ کند که‌ در طول‌ ورزش‌ راحت‌ خواهید بود.


چه‌ وقتی‌ غذا بخوریم‌؟
  غذایی‌ که‌ قبل‌ از تمرین‌ مصرف‌ می‌شود، فقط‌ هنگامی‌ مفید است‌ که‌ هضم‌ و جذب‌ شود. یعنی‌ باید طوری‌ غذای‌ دریافتی‌ تان‌ را تنظیم‌ کنیدکه‌ سوخت‌ مورد نیاز در طول‌ تمرین‌، در دسترس‌ بدن‌ شما باشد. زمان‌ لازم‌ برای‌ هضم‌، به‌ نوع‌ و میزان‌ غذایی‌ که‌ مصرف‌ شده‌ است‌ بستگی‌ دارد. عموماً هضم‌ غذاهای‌ پرچرب‌، پروتئین‌ و فیبر نسبت‌ به‌ بقیه‌ غذاها نیاز به‌ وقت‌ بیشتری‌ دارد و ممکن‌ است‌ باعث‌ ناراحتی‌ معده‌ در طول‌ ورزش‌ شود. هضم‌ غذاهای‌ پرحجم‌ زمان‌ بیشتری‌ می‌گیرد.
شما باید خودتان‌ تجربه‌ کنید که‌ چه‌ نوع‌ زمانبندی‌ تغذیه‌ای‌، نیازهای‌ فردی‌ شما را برآورده‌ می‌کند. عموماً، ورزشکارانی‌ که‌ مشغول‌ ورزش‌هایی‌ با شدت‌ فعالیت‌ کم‌ هستند یا ورزش‌ هایی‌ که‌ وزن‌ بدن‌ با وسیله‌ دیگری‌ تحمل‌ می‌شود، نسبت‌ به‌ ورزش‌های‌ دیگر مثل‌ دو که‌ شکم‌ در طول‌ ورزش‌ تکان‌ می‌خورد، می‌توانند میزان‌ بیشتری‌ غذا در معده‌ خودشان‌ تحمل‌ کنند.
یک‌ راهنمایی‌ کلی‌ این‌ است‌ که‌ سه‌ الی‌ چهار ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌ غذا بخورید با این‌ که‌ به‌ مدت‌ یک‌ الی‌ دو ساعت‌ قبل‌ از ورزش‌ یک‌ غذای‌ سبک‌ میل‌ کنید.
چه‌ باید بخوریم‌؟
غذایی‌ که‌ قبل‌ از تمرین‌ خورده‌ می‌شود، باید منبع‌ خوبی‌ از کربوهیدرات‌ باشد. همچنین‌ باید کم‌ چربی‌ و با فیبر متعادل‌ برای‌ کمک‌ به‌ هضم‌ و کاهش‌ خطر ناراحتی‌ معده‌ و روده‌ باشد. در موقعیت‌های‌ خاص‌ ورزشی‌ ، ممکن‌ است‌ مهم‌ باشد که‌ بر میزان‌ کربوهیدرات‌ و مایع‌ مصرفی‌، زیاد تاکید کنیم‌. همچنین‌ این‌ نیز مفید است‌ که‌ هدف‌های‌ تغذیه‌ای‌ دیگر را هم‌ هنگام‌ انتخاب‌ خوراک‌ قبل‌ از تمرین‌، مد نظر داشته‌ باشیم‌. یعنی‌ غذاهایی‌ را انتخاب‌ کنیم‌ که‌ دارای‌ انواع‌ زیادی‌ مواد مغذی‌ که‌ شامل‌ پروتئین‌، ویتامین‌ و مواد معدنی‌ هستند.

غذاهای‌ مناسب‌ برای‌ مصرف‌ 3 تا4 ساعت‌ قبل‌ از تمرین
- نان‌ فانتزی‌ با مربا یا عسل‌ + شیر
- سیب‌ زمینی‌ آب‌ پز ، پنیر + شیر
- لوبیای‌ آب‌ پز با نان‌ تست‌
- حبوبات‌ فرآوری‌ شدة‌ صبحانه‌ + شیر
- نان‌ با پنیریا گوشت‌ + موز
- سالاد میوه‌ یا میوه‌ + ماست‌ اسانس‌ دار
- ماکارونی‌ یا برنج‌ با سس‌ با محتویات‌ کم‌ چرب‌ (مثل‌ گوجه‌ فرنگی‌، سبزیجات‌، گوشت‌ کم‌ چربی‌)

خوراک‌های‌ مختصر و مناسب‌ برای‌ یک‌ تا دو ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌
- غذای‌ مایع‌
- میلک‌ شیک‌ (مخلوط‌ شیر و شربت‌ و بستنی‌) یا شربت‌ میوه‌ صاف‌ شده‌
- قطعه‌های‌ خوراکی‌ مخصوص‌ ورزش‌(برچسب‌ آن‌ را از نظر کربوهیدرات‌ و پروتئین‌ کنترل‌ کنید)
- حبوبات‌ فرآوری‌ شده‌ صبحانه‌ + شیر
- قطعه‌های‌ خوراک‌ تهیه‌ شده‌ از حبوبات‌
- ماست‌ میوه‌ای‌
- میوه‌
خوراک‌های‌ مناسب‌ برای‌ مصرف‌ کمتر از یک‌ ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌
- نوشیدنی‌های‌ ورزشی‌
- ژل‌ کربوهیدرات‌
- داروهای‌ تقویتی‌
- قطعه‌های‌ خوراکی‌ مخصوص‌ ورزش‌
- آب‌ نبات‌ ژله‌ای‌

تعداد اندکی‌ از اشخاص‌ درصورت‌ مصرف‌ کربوهیدرات‌ در طول‌ یک‌ ساعت‌ قبل‌ از ورزش‌، بدنشان‌ عکس‌العمل‌ شدیدی‌ نشان‌ می‌دهد، این‌ موضوع‌ در همین‌ مقاله‌ بررسی‌ می‌شود.
آیا غذاهای‌ با شاخص‌ گلیسمی‌ (شاخص‌ گلوکز درخون‌= GI )پایین‌، بهترند؟
غذاهای‌ محتوی‌ کربوهیدرات‌ اثرات‌ متفاوتی‌ بر روی‌ گلوکز خون‌ دارند. غذاهای‌ باشاخص‌ گلیسمی‌  پایین‌ باعث‌ آزاد سازی‌ آرام‌ و پیوسته‌ گلوکز در خون‌ می‌شوند در حالی‌ که‌ غذاهای‌ با گلیسمی‌ بالا باعث‌ افزایش‌ سریع‌ و کوتاه‌ مدت‌ گلوکز خون‌ می‌شوند. توصیه‌ شده‌ است‌ که‌ غذاهای‌ GI پایین‌، به‌عنوان‌ غذای‌ قبل‌ از ورزش‌ استفاده‌شوند چون‌ می‌توانند قبلاً منتج‌ به‌ آزاد سازی‌ آهسته‌ و پیوسته‌ گلوکز درخون‌ شوند و سطح‌ گلوکز خون‌ را برای‌ مدت‌ بیشتر ی‌ پایدار نگه‌ دارند. در هر حال‌، تا کنون‌ تحقیقات‌ نتوانسته‌ اند ثابت‌ کنند که‌ مصرف‌ غذای‌ GI پایین‌، قبل‌ از تمرین‌ و در طول‌ اجرای‌ آن‌، برای‌ همگان‌ مفید است‌، بعلاوه‌ مصرف‌ کربوهیدرات‌ (مثلاً نوشیدنی‌های‌ ورزشی‌) در طول‌ تمرین‌، راه‌ جایگزینی‌ را برای‌ بالا نگه‌ داشتن‌ سطح‌ سوخت‌ بدن‌ در طول‌ فعالیت‌ فراهم‌ می‌کند و تحقیقات‌ نیز نشان‌ داده‌اند که‌ این‌ عمل‌، تاثیرات‌ سوء انواع‌ کربوهیدرات‌ در غذای‌ قبل‌ از تمرین‌ را نیز در برندارد. اگر شما درگیر ورزش‌ استقامتی‌ هستید که‌ در طول‌ آن‌ مشکل‌ است‌ کربوهیدرات‌ اضافی‌ بگیرید، ممکن‌ است‌ آرزو کنید که‌ کاش‌ قبل‌ از تمرین‌، یک‌ غذای‌ با GI پایین‌ را امتحان‌ می‌کردید. به‌ هر حال‌ در نظر داشته‌ باشید بسیاری‌ از غذاهای‌ با GI پایین‌، (مثل‌ عدس‌، فرنی‌ و نان‌ حبوباتی‌) ممکن‌ است‌ مناسب‌ نباشند و احتمال‌ اینکه‌ باعث‌ ناراحتی‌ معده‌ شوند نیز زیاد است‌.
اگر صبح‌ زود تمرین‌ کنیم‌، چه‌ می‌شود؟
همیشه‌ عملی‌ نیست‌ که‌ انسان‌ سه‌ الی‌ چهار ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌ غذا بخورد، اگر شما صبح‌ زود ورزش‌ می‌کنید باید حدوداً یک‌ ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌، یک‌ غذای‌ سبک‌ بخورید، مثلاً می‌توانید در طول‌ مسیر به‌ سمت‌ محل‌ ورزش‌، کمی‌ میوه‌ یا قطعه‌های‌ خوراکی‌ تهیه‌ شده‌ از حبوبات‌ را به‌ همراه‌ کمی‌ مایعات‌ مثل‌ نوشیدنی‌های‌ ورزشی‌ مصرف‌ کنید با مصرف‌ کربوهیدرات‌ در طول‌ مسابقه‌ یا جلسات‌ تمرین‌، می‌توانید کسری‌ کربوهیدرات‌ موجود در غذایتان‌ را جبران‌ کنید.
اگر بیش‌ از حد معمول‌ نگران‌ غذا خوردن‌ باشیم‌ چه‌؟
شما وقتی‌ که‌ به‌ خوبی‌ سوخت‌ گرفته‌ باشید، بهتر عمل‌ خواهید کرد و غذای‌ قبل‌ از ورزش‌ ممکن‌ است‌ نقش‌ مهمی‌ در رسیدن‌ به‌ این‌ هدف‌ را ایفا کند. امتحان‌ کنید تا بالاخره‌ یک‌ روش‌ عملی‌ و غذا هایی‌ را که‌ برایتان‌ بی‌خطر و آشنا هستند بیابید. بعضی‌ غذاهای‌ مایع‌ برای‌ کسانی‌ که‌ برای‌ تحمل‌ غذای‌ جامد در معده‌شان‌ قبل‌ از تمرین‌ مشکل‌ دارند، جانشین‌ خوبی‌ است‌. شما همچنین‌ ممکن‌ است‌ به‌ این‌ نتیجه‌ برسید که‌ می‌توانید خوراک‌هایی‌ مثل‌ قطعه‌ های‌ خوراکی‌ تهیه‌ شده‌ از حبوبات‌ و قطعه‌های‌ خوراکی‌ مخصوص‌ ورزش‌ را به‌ آهستگی‌ و در طول‌ ساعات‌ قبل‌ از مسابقه‌ بجوید.
آیا باید یک‌ ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌، از مصرف‌ کربوهیدرات‌ پرهیز کنیم‌؟
بیشتر ورزشکاران‌ می‌توانند قبل‌ از تمرین‌ کربوهیدرات‌ مصرف‌ کنید، بدون‌ این‌ که‌ بر روی‌ عملکردشان‌ تاثیر بگذارد و این‌ امر در بعضی‌ موارد، حتی‌ می‌تواند نتیجه‌ جلسه‌ تمرین‌ را بهبود ببخشد. با این‌ حال‌ درصد کمی‌ از ورزشکاران‌ پس‌ از مصرف‌ کربوهیدرات‌ درست‌ قبل‌ از تمرین‌، دچار افت‌ میزان‌ گلوکز خون‌ و در نتیجه‌ علائمی‌ همچون‌ خستگی‌، لرز و سرگیجه‌ می‌شوند. این‌ عکس‌ العمل‌، پاسخی‌ است‌ به‌ افزایش‌ مصرف‌ کربوهیدرات‌ که‌ پس‌ از گرفتن‌ آن‌، افزایش‌ میزان‌ انسولین‌ خون‌ اتفاق‌ می‌افتد. هنگامی‌ که‌ مصرف‌ کربوهیدرات‌ زیادی‌، با شروع‌ تمرین‌ مصادف‌ می‌شود، معمولاً یک‌ افت‌ کوچک‌ در سطح‌ گلوکز خون‌ می‌بینیم‌. در بیشتر مردم‌، این‌ یک‌ اتفاق‌ موقت‌ است‌ که‌ توسط‌ خود بدن‌ و بدون‌ هیچ‌ گونه‌ عوارض‌ جانبی‌، اصلاح‌ می‌شود. با این‌ حال‌ در تعداد کمی‌ از اشخاص‌، یا افت‌ گلوکز خون‌ شدید است‌ یا اینکه‌ خود فرد به‌این‌ امر بسیار حساس‌ است‌ و در نتیجه‌ آشکارا از خستگی‌ ناشی‌ از آن‌ رنج‌ می‌برد. اگر شما دچار چنین‌ عارضه‌ای‌ می‌شوید، توصیه‌های‌ زیر را مد نظر داشته‌ باشید:
       - سعی‌ کنید برای‌ مصرف‌ غذای‌ قبل‌ از تمرین‌ خود، بهترین‌ زمان‌ را بیابید، با قرار دادن‌ زمان‌ طولانی‌تر بین‌ خوردن‌ و تمرین‌ شروع‌ کنید.
      - اگر لازم‌ است‌ که‌ کمی‌ قبل‌ از تمرین‌ غذا بخورید، یک‌ غذای‌ مختصر انتخاب‌ کنید که‌ دست‌ کم‌ به‌ میزان‌ 70 گرم‌ کربوهیدرات‌ داشته‌ باشد. شواهدی‌ وجود دارد که‌ نشان‌ می‌دهد احتمال‌ اینکه‌ مصرف‌ غذاهای‌ با کربوهیدرات‌ کم‌( کمتر از 50گرم‌) قبل‌ از تمرین‌، باعث‌ ایجاد مشکل‌ در افراد حساس‌ شود حتی‌ بیشتر از مصرف‌ غذاهای‌ با مقادیر کربوهیدرات‌ زیاد، این‌ احتمالا به‌ این‌ دلیل‌ است‌ که‌ مقدار کم‌ کربوهیدرات‌ جذب‌ شده‌، با مصرف‌ بیشتر کربوهیدرات‌، اشباع‌ می‌شود. مقادیر بیشتر در عوض‌ بیشتر در بدن‌ استفاده‌ می‌شود و به‌ مقدار مناسب‌ کربوهیدرات‌ در اختیار ورزشکار قرار می‌دهد.
     - مقادیری‌ از خوراک‌ GI پایین‌ (مثل‌ ماست‌، نان‌ حبوبات‌، ماکارونی‌، پرتقال‌)به‌ غذای‌ قبل‌ از تمرین‌ خود بیفزایید. این‌ها در مقایسه‌ با غذاهای‌ GI پایین‌، آزاد سازی‌ گلوکز آهسته‌تر و در نتیجه‌ ترشح‌ انسولین‌ کمتری‌ را در بر دارند.
    - در هنگام‌ گرم‌ کردن‌ بدن‌ خود مقداری‌ فعالیت‌ شدید انجام‌ دهید. این‌ کار کمک‌ می‌کند آزاد سازی‌ گلوکز از کبد، شبیه‌ سازی‌ شود و از افت‌ شدید گلوکز خون‌ جلوگیری‌ کند.
    - در طول‌ تمرین‌ کربوهیدرات‌ مصرف‌ کنید.
آیا اگر قصد کاهش‌ وزن‌ داشته‌ باشیم‌، باید از خوردن‌ غذا قبل‌ از ورزش‌ خودداری‌ کنیم‌؟
ورزش‌ کردن‌ در حالت‌ شبیه‌ روزه‌( غذا نخوردن‌ تا هشت‌ ساعت‌ بعد از آخرین‌ وعده‌)در مقایسه‌ با ورزش‌ بعد از خوردن‌ غذا یا خوراک‌ مختصر محتوی‌ کربوهیدرات‌، به‌ نسبت‌ باعث‌ مصرف‌ بیشتر چربی‌ به‌ عنوان‌ سوخت‌ می‌شود. با این‌ حال‌ ممکن‌ است‌ شما بعد از مصرف‌ غذای‌ کربوهیدرات‌ دار بتوانید شدیدتر و طولانی‌تر ورزش‌ کنید.
این‌ امر روی‌ هم‌ رفته‌، به‌ مصرف‌ مقدار بیشتری‌ انرژی‌ منتج‌ می‌شود و به‌ ایجاد تعادل‌ منفی‌ انرژی‌ که‌ برای‌ کاهش‌ چربی‌ مورد نیاز است‌، کمک‌ می‌کند. برای‌ اینکه‌ در مورد خوردن‌ قبل‌ از ورزش‌ تصمیم‌ بگیرید، خوب‌ است‌ که‌ هدف‌ از ورزش‌ کردن‌ تان‌ را در نظر بگیرید. اگر هدف‌ اول‌ تان‌ این‌ است‌ که‌ عملکرد خود را بهبود ببخشید، قبل‌ از ورزش‌ چیزی‌ بخورید. اگر هدف‌ اول‌ شما این‌ است‌ که‌ وزن‌ خود را کاهش‌ دهید، ولی‌ می‌خواهید همان‌ مقدار ورزش‌ را بدون‌ توجه‌ به‌ این‌ که‌ چیزی‌ خورده‌اید یا نه‌، انجام‌ دهید، غذایتان‌ را برای‌ بعد از تمرین‌ نگه‌ دارید

نوع تغذیه

هندبالیست = تغذیه بهتر = شوت قوی تر = پاس دقیق تر